Chris Isaak

Gevoelige charmeur is terug

Jan Vael
Ancienne Belgique, Brussel8 november 2008

Nooit gedacht eigenlijk dat we Chris Isaak ooit nog eens live zouden zien, maar kijk: zondag stond deze Californische entertainer voor het eerst sinds 1995 zowaar nog eens te schitteren op het podium van de hoofdstedelijke Ancienne Belgique, fysiek verbazend goed geconserveerd en muzikaal in uitstekende doen. Dit was veel meer dan jeugdsentiment, dit was gewoon een heerlijk ontspannen en zorgeloos avondje uit.


De Leuvense troubadour Tom Helsen mocht het voorprogramma verzorgen in Brussel, en had voor deze gelegenheid zijn begeleidingsgroep thuisgelaten. Slechts gewapend met zijn akoestische gitaar en Joost Zweegers (Novastar)-achtige stem slaagde hij er niettemin in het aandachtige publiek te overtuigen van de intrinsieke kwaliteit van zijn mooie luisterliedjes. Zelf lieten we ons zondagavond vooral inpakken door het handvol radiohits dat de man reeds bijeenschreef: eersteling When Marvin Calls, Slowly, het nieuwe Change Yourself maar vooral het gevoelige Sun In Her Eyes.

Chris Isaak
 
Nog zo’n gevoelige jongen, Chris Isaak, heeft ondertussen de kaap van de vijftig levensjaren gerond, maar ziet er na ruim twintig jaar in dit vak nog steeds uit als de ideale posterboy die menig vrouwenhart sneller doet kloppen. Zijn fans zijn evenwel grotendeels samen met hem opgegroeid, en dat verklaart dan ook dat de gemiddelde leeftijd van het publiek in de AB dit keer wat hoger lag dan we gewend zijn. Niet alleen zijn knappe uiterlijke verschijning, maar ook zijn bedwelmende stem en warme songs hadden ervoor gezorgd dat de zaal op voorhand alweer het “uitverkocht”-bordje mocht ophangen.
 
Algauw bleek dat Chris en zijn groep er bijzonder veel zin in hadden. Zo maakten ze constant grapjes onderling en ontpopte Isaak zich ook jegens zijn publiek tot de charmeur die hij in feite altijd al geweest is. Al tijdens de derde song, het vurige Speak Of The Devil, baande de zanger zich met zijn gitaar tot ieders tevredenheid een weg dwars door de toeschouwers. Het eerste deel van het concert bevatte overwegend uptempo rock-‘n-roll en country, maar ook ’s mans uit ’90 daterende doorbraaksingle Wicked Game (bekend uit de film ‘Wild At Heart’, herinner u ook de artistiek verantwoorde videoclip met een functioneel naakte Helena Christensen) zat al vroeg in de set.
 
In het tweede deel van het optreden kwamen alle muzikanten vooraan op het podium zitten en stortten ze zich met veel spelplezier op een serie akoestische versies van eigen en andermans songs (zelfs Roy Orbisons Only The Lonely passeerde de revue). Ontwapenend en best leuk, maar het duurde ons allemaal toch net iets te lang. We wachtten geduldig tot er opnieuw echte elektriciteit in de lucht hing, en dat was zeker en vast het geval tijdens de gloedvolle finale en dito bisronde van het concert, waarin we onder andere konden genieten van oude favorieten als Dancin’ en Blue Hotel (en verder ook nog van een aantal vrouwelijke, dansende fans op de bühne). Een aangenaam weerzien met een showman par excellence.
← Terug naar overzicht