Boomtown
Sfeervolle start op Oude Beestenmarkt
Sanne De Troyer
Oude Beestenmarkt, Gent — 8 november 2008
De Gentse Feesten zijn weer van start gegaan. Tien dagen lang kun je in Gent terecht voor theater, comedy en exposities. Maar ook wie van fijne muziek houdt, hoeft niet op zijn honger te blijven zitten. Een bezoekje aan Boomtown, op de Oude Beestenmarkt, is een must.
Gisteren startte een nieuwe editie van Boomtown en The Go Find had de eer om het startschot te geven. Het plein, dat lichtjes in de avondzon baadde, was al redelijk vol gelopen. Het grootste deel van het publiek zat nog lui neer en net in deze sfeer kwam de relaxte elektronicapop van Sermeus en co volledig tot zijn recht. Songs als Summer Quest, Dictionary en de single New Year werden zelfs door een zittend publiek enthousiast onthaald, om nog maar te zwijgen van de hyperactieve fan, die een heel uur stond te springen voor het oog van de zanger.
Nadien was het de beurt aan de madammen van Billie King. Vreemd toch dat er nog steeds verbaasd wordt opgekeken als het gaat om een band waar vijf vrouwen aan de instrumenten staan. Het mag zonder twijfel gezegd worden dat de woorden 'Rock' en 'Roll' de dames hoegenaamd niet vreemd zijn. Het publiek dat tijdens The Go Find nog rustig neer zat, zette zich bij de eerste noten van Billie King prompt recht om het volgende uur mee te genieten van een leuke set die tot het einde toe bleef boeien. Tine Reymer heeft een stem die zowat alles aan kan, soms komt er zelfs een ietwat zwoele soulstem aan de oppervlakte, om dan weer eens hoog schreeuwerig verder te gaan. We willen er toch ook nog even op wijzen dat er geen betere aankondiging van Slow Down kan bestaan dan Isolde Lasoen die voor even in de huid van Lord of the Rings-griezel Smeagol kruipt. Billie King is en blijft een swingende naam en dat is ook wat er op en voor het podium gedaan wordt.
Ondertussen was het Boomtownplein al goed vol gelopen voor Sean Lennon, jawel zoon van. Kapsel en brilletje incluis. De man betrad in alle rust het podium en dat rustige karakter zou het hele concert door aangehouden worden. Spijtig, want enkele mooie nummers als Dead Meat en Spectacles gingen zo verloren in een hele set waarin nergens een climax te bespeuren viel. Lennon is bovendien geen man van veel woorden, zodat al na een half uur voor een groot deel van het publiek een uitstapje naar de dichtstbijzijnde bar er aantrekkelijker uitzag. Als achtergrondmuziek kan Sean Lennon aangenaam zijn, maar op Boomtown begon het toch allemaal wat snel te vervelen.
Spijtig dus van het wat makke einde van deze eerste Boomtownavond. De sfeer was er alleszins wel al, en die kan de volgende negen dagen enkel nog maar verbeteren.
Nadien was het de beurt aan de madammen van Billie King. Vreemd toch dat er nog steeds verbaasd wordt opgekeken als het gaat om een band waar vijf vrouwen aan de instrumenten staan. Het mag zonder twijfel gezegd worden dat de woorden 'Rock' en 'Roll' de dames hoegenaamd niet vreemd zijn. Het publiek dat tijdens The Go Find nog rustig neer zat, zette zich bij de eerste noten van Billie King prompt recht om het volgende uur mee te genieten van een leuke set die tot het einde toe bleef boeien. Tine Reymer heeft een stem die zowat alles aan kan, soms komt er zelfs een ietwat zwoele soulstem aan de oppervlakte, om dan weer eens hoog schreeuwerig verder te gaan. We willen er toch ook nog even op wijzen dat er geen betere aankondiging van Slow Down kan bestaan dan Isolde Lasoen die voor even in de huid van Lord of the Rings-griezel Smeagol kruipt. Billie King is en blijft een swingende naam en dat is ook wat er op en voor het podium gedaan wordt.
Ondertussen was het Boomtownplein al goed vol gelopen voor Sean Lennon, jawel zoon van. Kapsel en brilletje incluis. De man betrad in alle rust het podium en dat rustige karakter zou het hele concert door aangehouden worden. Spijtig, want enkele mooie nummers als Dead Meat en Spectacles gingen zo verloren in een hele set waarin nergens een climax te bespeuren viel. Lennon is bovendien geen man van veel woorden, zodat al na een half uur voor een groot deel van het publiek een uitstapje naar de dichtstbijzijnde bar er aantrekkelijker uitzag. Als achtergrondmuziek kan Sean Lennon aangenaam zijn, maar op Boomtown begon het toch allemaal wat snel te vervelen.
Spijtig dus van het wat makke einde van deze eerste Boomtownavond. De sfeer was er alleszins wel al, en die kan de volgende negen dagen enkel nog maar verbeteren.