Bonnie 'Prince' Billy

In zijn kielzog reisde een vreemde bisschop mee, Sir Richard Bishop, die naast het preken voor eigen kerk ook enorm bedreven bleek te zijn in het spelen van de gitaar. Hij speelde onder meer een stuk van die andere virtuoos, Django Reinhardt, maar ook eigen nummers. In het begin vreesden we nog dat hij iets te veel de nar wou uithangen, en zong hij over priesterophangingen. Bisschoppen vrezen blijkbaar de Toorn Gods niet, en vele malen hoorden we “fuck you” en andere godslastering. Pas toen hij weer besloot te zwijgen, zagen we hem op zijn best. Gitaarstukken die aansloten bij klassieke gitaarmuziek, die toch voldoende passie bezaten om indruk te maken.

 

En toen kwam hij op. Niet met mantel en kroon, maar slechts gehuld in ’n doodgewone overall. Ooit, in een ver verleden, moet de prins nar zijn geweest, en deze avond bleek hij die rol weer even voor ons en zijn plezier over te doen. Hij begroette ons onderdanen, die vanuit alle hoeken van het koninkrijk gekomen waren om zijne Hoogheid bezig te zien. De legende is bekend: Bonnie "Prince" Billy maakt prachtige nummers over liefde, leven en dood, en zingt ze met krakende, maar toch krachtige stem.

 

Zijn live-reputatie is wispelturig, maar daar viel hier erg weinig van te merken. Al vanaf het eerste nummer Careless Love greep hij ons bij de strot, om nooit meer los te laten. Het is alsof er een tovenaar aan het werk was, die ons door een toverspreuk in zijn ban hield. Achteraf was het met tegenzin ontwaken.

 

De prins maakte duidelijk dat hij daar stond ter onzer vermaak. Vanuit alle hoeken van de zaal werd kwistig met verzoekjes gegooid, die Oldham al dan niet opvolgde. Bedankt aan de mede-onderdaan die ervoor zorgde dat hij ongepland toch Blood Embrasse speelde. Proficiat aan de man die de hele avond Horses liep te roepen en dat bij de bisnummers (samen met het legendarische I See A Darkness) dan ook verdiend te horen kreeg. De volhouder wint.

 

Er werd uit het ganse oeuvre geplukt. Maar welk nummer hij ook speelde, altijd weer sloeg hij ons met gigantische verstomming, om het feit dat met slechts een stem en gitaar een man zo ongelooflijk kan ontroeren. Elke tijd heeft zijn troubadour, zijn verhalenverteller. Dat de prins snel tot koning gekroond mag worden.