Architects

Beginnen deden Architects met Nihilist en de loodzware, maar passende woorden “All the gods have abandoned us.” Zanger Sam Carter stond aanvankelijk in het midden van de immense concerthal, hetgeen in "normale" omstandigheden niet mogelijk zou zijn. Of hoe de situatie dan toch voor meerwaarde kan zorgen. 

Als verslaggever is het bij een concert telkens weer een uitdaging om de titels van de liedjes uit te zoeken. Dat was hier niet nodig: de naam van elk nummer verscheen telkens mooi op je scherm. Niet dat wij Modern Misery of Death Is Not Defeat niet uit de duizend hadden herkend, maar bij het gloednieuwe nummer Discourse Is Dead was dat een aangename meevaller.

Carter zorgde hier trouwens voor een beetje interactie en kondigde het nummer aan. De song bleek helemaal anders dan nieuwe single Animals, die overigens ook aan bod kwam. Die was iets meer back to the roots en vertrouwd voor de Architects-fan. Daarnaast passeerden ook heel wat nummers uit laatste album 'Holy Hell' de revue, waaronder de titelsong, Royal Beggars, Hereafter en uiteraard single Gravedigger. 

Zonder enige reactie van het publiek is het toch behoorlijk moeilijk om zo'n concert te beschrijven. Gelukkig was er voor de die-hards een live chat voorzien, waarop de band werd overladen met complimentjes en virtuele moshpits. 

Na Dead Butterflies, het tweede nieuwe nummer, leken nog een aantal klassieke bis-nummers te volgen, maar in de plaats daarvan volgden prachtige, akoestische versies van Memento Mori en A Wasted Hymn. Bij ons zorgde dat alvast voor rechtopstaande nekharen en tranen in de ogen, waartoe het inzoomen op Dan Searle’s tattoo van zijn overleden broer en mede-oprichter van de band Tom, die vier jaar geleden overleed, nog bijdroeg. Afsluiten werd er daarna nog gedaan met het oppermachtige Doomsday. 

Wil je meer horen? Wie een ticket kocht, kan dat nog tot dinsdag 24 november het concert herbeleven. Alle anderen moeten wachten tot 24 februari, wanneer het nieuwe album 'For Those That Wish To Exist' verschijnt.