Amanda Palmer Leven na de dood

Handelsbeurs, Gent
Amanda Palmer
Even zag het er naar uit dat we niet zoveel meer zouden horen van Amanda Palmer, want de vrouwelijke helft van The Dresden Dolls had kennelijk ernstig last van haar stembanden. Inmiddels is ze echter weer volledig hersteld en onlangs bracht ze haar eerste soloalbum ‘Who Killed Amanda Palmer’ uit. De Belgische livepremière in de Gentse Handelsbeurs was er bovendien eentje om in te kaderen.


Dronken worden was niet nodig om met volle teugen te kunnen genieten van het optreden van Amanda Palmer. Deze Amerikaanse werd bekend als zangeres en pianiste van het cabareteske punkduo The Dresden Dolls, aan de zijde van drummer Brian Viglione. Nu heeft ze dus haar solodebuut uit, geproduceerd door Ben Folds, dat andere pianowonder. Uitgerekend die piano weigerde aan het begin van Palmers liveshow eventjes zijn noodzakelijke medewerking, waarna ze dreigde een unplugged concert voor te schotelen.
 
Zo ver kwam het echter niet, want na deze valse start herpakte ze zich zelfverzekerd en hield ons ruim anderhalf uur lang in de ban. Palmer, vrijwel constant achter haar vleugel gezeten en in enkele nummers bijgestaan door violist Lyndon Chester, illustreerde haar vocale en muzikale talent met zowel nieuwe songs als een handvol klassiekers van de Dresden Dolls (Coin-Operated Boy, Girl Anachronism, Half Jack, Bad Habit). Het ging er nu eens intens en doorleefd aan toe (Ampersand, Look Mummy No Hands), dan weer erg uitbundig (Guitar Hero, Runs In The Family).
 
Strength Through Music, geschreven naar aanleiding van de zinloze schietpartijen waardoor Amerikaanse hogescholen de laatste jaren geteisterd worden, vormde een aangrijpend hoogtepunt in de set. Dit was trouwens mede de verdienste van The Danger Ensemble, de vier Australische performanceartiesten door wie Amanda zich op deze tournee laat vergezellen en die er vrijdag voor zorgden dat er voortdurend iets te zien was op het podium. Ook la Palmer zelf was alweer een visuele streling voor de liefhebbers van theatrale en sensuele outfits en - belangrijker nog - ontpopte zich via haar bindteksten tot een bijzonder grappige dame. Het Belgische bier dat ze zich duidelijk liet welgevallen was haar dan ook van harte gegund.
 
Het optreden culmineerde in een hilarische playbackparodie op Rihanna’s monsterhit Umbrella, met The Danger Ensemble alweer in een glansrol. Volkomen terecht werd Amanda daarna nog enkele malen teruggeroepen voor bisnummers, waarbij ze prompt een blik covers opentrok. Zowel Jacques Brels Amsterdam (met voorprogramma Jason Webley op accordeon) als Bon Jovi’s Livin’ On A Prayer kregen een nieuw leven, waarna ze zichzelf tijdens Radioheads Creep enkel begeleidde op ukelele. Mooi zo.

November 8, 2008
Jan Vael