2 Meter Sessies: Amenra Ontbijtconcert voor gevorderden

Gent, 21 juli 2017
2 Meter Sessies: Amenra

Toen een paar weken geleden aangekondigd werd dat Jan Douwe Kroeske zijn 2 Meter Sessies naar Boomtown in Gent zou brengen, gaf dat een erg behaaglijk gevoel. Via die Nederlandse dubbele meter leerden we ruim dertig jaar geleden bands als R.E.M. kennen en we koesterden tientallen van z'n akoestische 2 Meter Sessies op cassette. Vijf dagen lang passeren twee artiesten van de Boomtownaffiche 's middags in de lobby van het Ibis hotel om een aantal nummers uit te kleden voor een select publiek van maximum honderd aanwezigen. Wij pikten vrijdag de korte sessie van Amenra mee.

De sessie van Amongster trok een dag eerder amper achttien toeschouwers, maar voor Amenra waren de honderd zitjes drie kwartier voor aanvang al bezet. Geloof ons, om kwart over twee in de namiddag klaar zitten voor een concert tijdens de Gentse Feesten, het vergt een serieuze dosis moed en zelfopoffering!

Raar, maar dertig jaar later zag Jan Douwe Kroeske er amper ouder uit. Het interview van de Nederlandse radiomaker met Colin H. Van Eeckhout verliep echter wat stroef en leek slordig voorbereid. Hij vroeg of Trump, geweld en oorlog belangrijke thema's waren in zijn teksten (terwijl de songs eerder introspectief zijn of persoonlijk pijn en lijden trachten te vatten) en ging er gemakshalve vanuit dat het voor Amenra een hele opdracht moet geweest zijn om zo'n akoestische sessie voor te bereiden (de akoestische optredens die Amenra de voorbije jaren gaf, gingen ons nochtans niet onopgemerkt voorbij). Hij moet aardig geschrokken zijn toen drie leden van Amenra even later hun mini-concert aanvatten.

Als opwarmer voor de sessie, mocht de band een song kiezen uit het rijke archief van de 2 Meter Sessies. Ratamahatta van Sepultura werd een atypische (lees: weinig akoestische) keuze. Het voelde ietwat onwennig aan in de wereldse setting van een Ibis hotel, maar het is dan ook nooit de betrachting van Amenra geweest om het publiek in de comfortzone te houden.

Colin H. Van Eeckhout en gitaristen Mathieu Vandekerckhove en Lennart Bossu brachten twee verstijvende songs uit een oude ep 'Afterlife'. Het werd muisstil in de hotellobby, een contrast met de dagdagelijkse taferelen van incheckende gasten aan de receptie, tien meter verderop. Als afsluiter van de korte set kregen we hun erg mooie interpretatie van Zjef Vanuytsels ("de grote Zjef Vanuytsel", zei Douwe Kroeske) Het Dorp. De sessie duurde amper tien minuten, maar het waren misschien wel de mooiste tien minuten van onze Gentse Feesten.

Even later zou ook nog Supergenius 2 Meter Sessie-gewijs aantreden, maar wij gingen om de hoek in gezinsverband naar Kapitein Winokio. Het kon tellen als contrast... Een Amenra concert(je) verlaten en het daglicht in de ogen krijgen, dat was ook een tijdje geleden. Veertien uur later kregen we aan de Vlasmarkt nogmaals het daglicht in de ogen... Gent, 't is een dorp vol venijn.


22 juli 2017
Christophe Demunter