Yoav Dj'en voor een bende schoolkinderen

Dj'en voor een bende schoolkinderen
Yoavs eerste album, ‘Charmed & Strange’, is net uit en de komende weken tourt hij door Europa, Amerika en Canada. Yoav doet dat niet voor de eerste keer. Eerder mocht hij al openen voor Toris Amos en Cassandra Wilson. Binnenkort staat hij zelfs samen met Underworld op het podium. En dat enkel met zijn gitaar.

Je bent gisteren in Kopenhagen aan je Europese tournee begonnen. Hoe was het?
Het ging heel goed. Het concert was uitverkocht. En ook in de rest van Denemarken gaat het vlotjes. Mijn album staat op de tweede plaats in de iTunes Store.

Verwacht je in de rest van Europa dezelfde reactie?
Neen, nog niet. In Denemarken gaat het al goed omdat een bekende dj Club Thing vaak draait op de radio. Iets soortgelijks is nu in Nederland aan de gang, maar de andere landen zijn nog wat achter.

En hoe gaat het in je thuisland, Zuid-Afrika?
Ik heb enkele hits gehad in Johannesburg, maar eigenlijk weet niemand er wie ik ben. Ik zou er graag meer shows doen, maar dat komt later wel.

Waar woon je nu?
Ik woon in Londen, al ben ik er niet zo vaak en kost het me vrij veel. Het is helemaal geen goede plek om huur te betalen. Vorig jaar was ik drie maanden lang op tournee met Tori Amos. Dan verlies je een pak geld aan huur, voor niets, gewoon om mijn spullen ergens te kunnen leggen. Dat is echt zinloos.

Op tournee gaan met Tori Amos lijkt nog vrij logisch. Maar binnenkort moet je openen voor Underworld in Londen. Dat is toch een groot verschil?
Ja, maar ik heb ook al voor Cassandra Wilson gespeeld. In vergelijking met Tori Amos is dat ook iets compleet anders. Misschien valt het tegen, misschien wordt het heel leuk. Met mijn gitaar kan ik dj’en (neemt zijn gitaar en begint te spelen). Zo doe ik een 303-beat of wat drum'n'bass na. Als het een goed publiek is en ze gunnen mij wat aandacht, kan het wel wat worden.

Waar haal je die invloeden uit elektronische muziek vandaan?
Elektronische muziek heb ik al leren kennen in Zuid-Afrika. Toen ik naar New York ging, heb ik hip hop ontdekt (speelt een hip hop-beat op z’n gitaar).

Al die invloeden verwerk je alleen maar met je gitaar. Waarom zoek je geen muzikanten om mee te spelen?

Toen ik naar Londen kwam en voor een aantal producers speelde, vonden die mijn gitaar voldoende. Misschien zoek ik ooit nog wel eens muzikanten, maar toen had ik niemand anders nodig. De eerste plaat is vrij ruw, gewoon ik en mijn gitaar. Dat geeft mij iets om vanuit te groeien. Ik wou niet zomaar een opstelling met een gitaar, een bas en een drumstel. Ik ben geïnteresseerd in hoe ik bijvoorbeeld mijn gitaar kan samplen om die vervolgens na te spelen op een keyboard. Dat is mijn manier van experimenteren. Het belangrijkste is om een nummer te spelen en een verhaal te vertellen. Ik ben nu heel vertrouwd geworden met de manier waarop ik werk.

Misschien zou de plaat ook chaotischer klinken, terwijl het nu klinkt als…
... als één geheel. Ja, er zijn veel verschillende stijlen: Club Thing klinkt als The Neptunes en Beautiful Lie heeft dan weer iets weg van trance (tokkelt op zijn gitaar).

Wijken de nummers live af van hoe ze op plaat klinken?
Neen, ze lijken op die van de plaat. Mensen zijn meestal geschokt als ze horen dat ik alleen maar een gitaar gebruik (begint weer op zijn gitaar te spelen), maar ik doe effectief alles live. Alleen bij Club Thing gebruik ik een voorgeprogrammeerde loop, omdat die perfect klinkt zoals ze is. Maar bij andere nummers neem ik ze ter plekke op en dat is altijd een beetje anders. De hele plaat werkt live heel goed.
[pagebreak]
In Wake Up zing je: “If all the walls go down tonight, it would be alright”. En in Yeah, The End horen we: “Never fear the end”. Voel je het einde nu al naderen?
Wake Up is eigenlijk meer als een 'fun song' bedoeld: Alles is ok, wat er ook gebeurt. 
Er is iets mis met de wereld, maar ik kan niet goed uitmaken wat dat precies is. Mensen sluiten compromissen om maar comfortabel te kunnen leven en geld te kunnen verdienen. Alles lijkt op verkeerde dingen gebasseerd te zijn. Maar “if all the walls go down tonight”, als het systeem zoals we het nu kennen zou eindigen, komt het toch weer goed. Het is gewoon een stukje geschiedenis waar we nu inzitten. Als iets verdwijnt, komt het altijd wel terug.

Je vader is een Joodse architect die de Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt, je moeder is een operazangeres, je bent geboren in Israël én je bent opgegroeid in Zuid-Afrika. Is die interessante achtergrond een bron van inspiratie als je een nummer wil schrijven?
Ik heb al dingen geschreven over mijn vader, maar ik zou niets schrijven over zijn ervaringen in de Tweede Wereldoorlog. Ik ben wel met hem naar Roemenië, zijn thuisland, gegaan. Dat is dus wel iets dat ik samen met hem ervaren heb.

En over de apartheid in Zuid-Afrika?
Ik ben opgegroeid in het liberale Kaapstad. Van de problemen in Zuid-Afrika heb ik dus nooit rechtstreeks iets ondervonden, ik ken alleen mijn eigen gevechten. Ik kan niet schrijven over iets wat ik niet ken. Het is niet aan mij om bijvoorbeeld over de apartheid te schrijven. Ik schrijf liever over de wereld zoals ik ze zie rondom mij: de manipulatie van de menselijke geest, mensen die hun hele leven slapen zonder wakker te worden, trouwen omdat het zogezegd moet, de verkeerde job uitoefenen, … Over verschillende dingen die ik vreemd vind aan de samenleving.

In je biografie staat dat je eens paddenstoelen gegeten hebt in Central Park. 
(lacht)
Dat heb ik al een tijdje niet meer gedaan. Ik was toen “into mysticism, witch doctors…” Ik speelde beats op mijn gitaar en mijn handen begonnen echt te vliegen. Ik zat er echt in. Enkele schoolkinderen kwamen voorbij en ze begonnen te dansen alsof ik een dj was. Ik had geen idee van wat ik aan het doen was. Zo heb ik een paar doorbraken gehad. Ik heb er wel wat uit geleerd, maar let op, ik wil geen mensen aanmoedigen, want sommigen zouden het nooit mogen doen.

In The London Paper stond dat Prince op je podium kwam dansen toen je tourde met Cassandra Wilson. Is daar iets van waar?
Ik heb Prince nooit op het podium gezien, maar ik wist dat hij aanwezig was. Drie weken later speelde ik met Tori Amos in Minneapolis en toen was hij er weer. Maar ik weet niet of hij voor mij kwam (grijnst).

Tot slot: Zingt Kelis mee op Club Thing? Op een bepaald moment lijk ik haar te horen.
Neen, ik zing helemaal alleen. Je bedoelt waarschijnlijk de highline. (Zingt:) “What would you say to be, pay to be one of the beautiful”? Men heeft mij al eens gezegd dat ik klink als Prince of Justin Timberlake, maar Kelis is nieuw.

Beschouw het als een compliment. Bedankt voor het gesprek.

November 8, 2008
Simon Vrebos