Yerra Yerra - #WeekVanDeBelgischeMuziek26 - Wat je altijd al wilde weten...

Uiteraard konden wij niet zomaar voorbij aan de Week Van De Belgische Muziek. Dus staken wij de koppen bij elkaar en gingen we op zoek naar enkele rake vragen voor een keur aan bekende of minder bekende Belgische bands en artiesten. Klaar voor even onverwachte antwoorden? 

Er komt een nieuwe song van Yerra Yerra aan op 13 februari, net niet op valentijn. Daarna staat er nog één te popelen om uit te breken. En ze zijn bezig aan een cover. Zoiets hebben ze nog niet eerder uitgebracht. Verder ligt er nog heel wat nieuw cool materiaal dat ze verder aan het uitwerken zijn. De toekomst oogt dus mooi. Maar nu blijven we nog heel even in het heden.

 

 

Kunnen jullie één nummer in je catalogus aanstippen, waar je heel trots op bent en dat je eigenlijk een beetje miskend vindt, een B-kantje, een geflopte single, een demo, die nooit werd uitgebracht?

Nepal. Luister zelf maar

Wat was jullie vreemdste optreden?

Ooit hebben we in de gevangenis van Hasselt mogen optreden. Heel cool. Het publiek was wel megadankbaar.

Hoe zijn jullie bij je bandnaam uitgekomen? Was dat meteen jullie keuze? Hoe zit dat precies?

Alle namen hebben bijna al een domeinnaam. Dus moesten we heel hard zoeken om op iets te komen wat nog niet bestond en wat we vonden dat wel bij ons past. "Yerra" is een Ierse uitdrukking die gebruikt wordt om afkeuring, ongeloof of waardevermindering uit te drukken of soms een magische mix van die drie. Door het woord te herhalen ("Yerra Yerra") ontstaat een soort dubbele negatie, waardoor de betekenis omslaat in iets positiefs.

In de context van de band Yerra Yerra wordt die dubbele laag net gezien als een doorstart vol geloof, kracht en vernieuwde energie. Dat past mooi bij waar wij als band voor willen staan: vrijheid, energie, eigenzinnigheid. Er passeerden heel wat namen de revue waaronder Nifsstippel. Toch maar goed dat het dat niet is geworden

Welke Belgische plaat van voor je geboorte had je graag zelf gemaakt willen hebben? Waarom?

TC Matic – 'Choco' (1983). Mix van rock, new wave, funk en punk, genrebrekend. Zoals jullie dat ook doen. Hypnotiserende grooves, hoekige gitaren, emotionele energie. Onafgewerkt is een troef: het voelt alsof alles mag rammelen, zolang het maar echt is.

dEUS – 'Worst Case Scenario' (1994). Eclectisch, ongeremd, experimenteel met gitaren, noise, jazz, poëzie. Al wat je normaal niet kan combineren, wordt hier kunst. Vol creativiteit, chaos en vrijheid.

Hebben jullie een relikwie waar je erg aan gehecht bent (een instrument waar je iets mee hebt, een poster of concertticket van je eerste of een specifiek optreden, ...)?

Eén van ons drie draagt altijd zijn of haar “showondergoed”, maar wie en wat dat juist is, dat zeggen we niet ;)