Wouter Thijssen - #WeekVanDeBelgischeMuziek26 - Wat je altijd al wilde weten...

Uiteraard konden wij niet zomaar voorbij aan de Week Van De Belgische Muziek. Dus staken wij de koppen bij elkaar en gingen we op zoek naar enkele rake vragen voor een keur aan bekende of minder bekende Belgische bands en artiesten. Klaar voor even onverwachte antwoorden?

Zijn tweede album 'Broer' (met de vooruitgeschoven singles Wille en Wondermooie Rotzooi) zal op 17 maart verschijnen op Thorn In My Side Recordings.Op 14 maart zal er in platenzaak Bananaramavinyl (Antwerpen-Centraal) om 16u een akoestische instore zijn, waarbij je de plaat al voor de officiële releasedatum op gekleurd vinyl kan kopen. Onthoud waar u het het eerst gehoord heeft.

 

Kan je één nummer in je catalogus aanstippen, waar je heel trots op bent en dat je eigenlijk een beetje miskend vindt, een B-kantje, een geflopte single, een demo, die nooit werd uitgebracht?

Wouter Thijssen: Dan is dat toch de laatste single Wondermooie Rotzooi. Geen evident nummer, geïnspireerd door mijn oudere broer en de bonte stoet aan punkers die eind jaren tachtig de deur van mijn ouderlijke woning plat liep. Muzikaal eindigt het in een mist van gitaren en klokt het af op net geen zes minuten. Maar het is tot nog toe mijn mooiste single, vind ik.

Wat was je vreemdste optreden?

Ik werd twee seizoenen geleden door eersteklasser STVV uitgenodigd om voor de aftrap van de laatste thuismatch mijn ietwat donkere hymne Stayen Altijd op de middenstip te brengen. Het was vreemd in de positieve zin van het woord aangezien je tegenwoordig in de meeste voetbalstadions enkel ketelmuziek hoort, maar het was vooral een grote eer, omdat STVV en mijn geboortestreek Haspengouw diep in mijn hart zitten.

Heb je ooit gedacht aan een alias?

Ik heb lange tijd in de marge geopereerd onder de naam Asta, een Deense meisjesnaam die opdook in de poëzie van Paul van Ostaijen. Probleem was dat er internationaal een hele reeks zangeressen onder die naam actief waren. Op een bepaald moment had ik ook geen zin meer in verstoppertje spelen. Mijn muziek heeft vaak een bandsound, maar aan de grondslag ligt toch de ziel van een singer-songwriter. Dus ben ik gedoemd om Wouter Thijssen te zijn.

Welke Belgische plaat van voor je geboorte had je graag zelf gemaakt willen hebben? Waarom?

Deze vraag verraadt enigszins mijn leeftijd. En ik vind niet meteen een volledig album terug. Maar de zoete sehnsucht van Eén Of Andere Dag van Johan Verminnen raakt me telkens weer.

Hebben je een relikwie waar je erg aan gehecht bent (een instrument waar je iets mee hebt, een poster of concertticket van je eerste of een specifiek optreden, …)?

Ongetwijfeld de Gibson ES 355 waarvan ik jarenlang droomde en die onlosmakelijk verbonden is met twee van mijn favoriete gitaristen, zijnde Johnny Marr (The Smiths) en Bernard Butler (ex-Suede).