Lucid Lucia

Lucid Lucia is terug. En hoe! Met 'Bliss' slaat de band een nieuw hoofdstuk open, scherper, rijker en gedurfder dan ooit. In een vernieuwde bezetting, met DJ Grazzhoppa en Seba Colson als opvallende versterkingen, verdichten ze de kenmerkende sound tot een zinderend geheel waarin kosmische jazz-funk, psychedelische grooves en elektronica naadloos samenvloeien. Wat ontstaat, is geen gewone plaat, maar een meeslepende trip: ritmisch, hypnotiserend en ongrijpbaar tegelijk. Tijd om in hun universum te duiken en te ontdekken hoe 'Bliss' tot leven kwam.

Wat maakt dit nieuwe album anders dan jullie debuut?

Vincent Brijs: Het is een logisch vervolg op onze eerste ep en lp, al is de line-up wel veranderd. Met Seba op trompet en DJ Grazzhoppa achter de draaitafel klinkt de band meteen anders. Waar we op het vorige album nog met een gitarist werkten, zit er nu iets meer gelaagdheid en mysterie in de sound. Dat is ook gewoon een andere manier van performen. Tegelijk blijft de kern hetzelfde. Qua spel en invloeden ligt het sterk in het verlengde van wat we eerder al deden.

DJ Grazzhoppa en Seba Colson komen de line-up versterken en zo krijgt de band ook een nieuwe dimensie. Hoe hebben zij het geluid van de band eigenlijk beïnvloed?

Grazzhoppa kan ook onze instrumenten samplen en daarmee scratchen maar hij gebruikt evengoed meer typische hiphopsamples; alles dat in het geheel past eigenlijk. Dat zorgt voor een andere dimensie dan wat we voordien deden. Je merkt ook dat er meer vocals en meer "spacey" geluiden bijkomen, net omdat Grazzhoppa daarmee aan de slag gaat. Dat was vroeger minder het geval. Toen speelden we met twee saxofonisten, wat een toffe sound gaf. Nu is daar een trompet bij gekomen en dat opent het geheel volledig. Je krijgt een meer klassieke blazerssectie met trompet en sax. Het verschil met die twee saxen is ook interessant: vroeger gaf dat vaak een meer afrobeat-achtige sound, iets waar ik zelf ook sterk door beïnvloed ben. Ik hield echt van die combinatie van twee saxen. Met de trompet erbij krijg je een heel ander karakter.

Bovendien hebben we nu een fantastische solist waardoor je meteen andere referenties kunt aanspreken. Naar mijn gevoel is er ook meer ruimte in het geheel. Vroeger werkten we ook met gitaar en toetsen waardoor dat middenregister vrij vol zat. Nu die gitaar wegvalt, ontstaat er meer plaats, die dan mooi wordt opgevuld door de samples. Dat is misschien wel het belangrijkste verschil. Daarnaast zat de focus vroeger meer op de solisten binnen de blazers. Twee saxen liggen qua klank toch dichter bij elkaar, zelfs als je met verschillende types werkt zoals bariton en sopraan. Een trompet daarentegen heeft een andere klankkleur en dat zorgt voor een duidelijk contrast en een andere dynamiek in het geheel.

Wat is het vertrekpunt bij de composities voor de nieuwe plaat? Zijn dat jamsessies, beats, lyrics?

We werken op verschillende manieren. Jan maakt de meeste pre-producties en ik schrijf zelf composities, waarmee Jan (Willems, toetsen, nvdr) verder aan de slag gaat. In zijn studio maakt hij dan beats of een aantal grooves die hij interessant vindt. Van daaruit kan hij vertrekken om een track of compositie verder op te bouwen. Hij heeft een hele databank aan beats waaruit hij dan selecties maakt. Dan vraagt hij om daar iets op te schrijven en op basis daarvan werk ik het verder uit door bijvoorbeeld een blazersarrangement toe te voegen. Daarna gaat het opnieuw terug naar Jan, die het verder "edit" en in een bepaalde vorm giet, maar het kan evengoed vertrekken vanuit een meer klassieke aanpak: gewoon een compositie op papier met een paar akkoorden en een melodie. Ook dat is voor ons vaak al voldoende om mee aan de slag te gaan. We proberen dus bewust vanuit verschillende invalshoeken te werken zodat er variatie en flexibiliteit in het proces blijft.

Jullie muziek wordt vaak omschreven als een mix van kosmische jazz-funk, psychedelische worldgrooves en leftfield elektronica. Hoe zie je dat zelf?

Ik denk dat die beschrijving van mijzelf komt (lacht). Onze inspiratiebronnen liggen voor een groot stuk in de kosmische jazz met namen uit de jazz van de jaren zeventig. Daar heb ik persoonlijk veel uitgehaald, dat hoor je ook terug in wat we doen. Binnen de groep speelt dat ook een grote rol zeker in combinatie met effecten als delays. Dat is echt een belangrijk onderdeel van onze klank. Tegelijk blijven er ook duidelijke knipogen naar worldgrooves: invloeden uit afrobeat en latin funkritmes zitten er nog altijd in verweven. Leftfield elektronica was al aanwezig in ons vorige werk, maar komt nu nog explicieter naar voren. Zo staan er een drum’n'bassnummer en een paar meer housy tracks op de plaat, waaronder zelfs iets dat een beetje doet denken aan St. Germain. Voor mij verwijst die leftfield elektronica vooral naar de elektronische muziek die in de jaren negentig opkwam, als alternatief voor de hardere stijlen, muziek met meer groove, maar ook met broken beats. Ik was daar als jongere enorm fan van, zeker ook van de junglescene. Daarnaast luisterde ik ook veel naar Jazzanova. Dat soort invloeden zijn altijd deel blijven uitmaken van ons palet of toch zeker van het mijne. Van daaruit komt ook die verwijzing naar leftfield elektronica natuurlijk.

Improvisatie lijkt een belangrijke rol te spelen in jullie werk en sound. Hoe weten jullie wanneer een spontane jam het begin is van een echte compositie?

Vroeger werkten we vaak vanuit jams. Dan namen we ook meer tijd in de studio om dat echt open te trekken zonder veel afspraken. Iemand bracht bijvoorbeeld een baslijn mee en dan speelden we gewoon door tot het helemaal goed zat. Dat doen we nu nog altijd, wanneer we de studio induiken, maar het proces is wel gerichter geworden. Tijdens jams spreken we bijvoorbeeld af: vandaag werken we aan drie tracks. Een compositie kan dan uit verschillende delen bestaan en die nemen we één voor één onder handen. We spelen erop, "loopen" stukken en zoeken samen tot het echt goed voelt. Wanneer we dat nadien terug beluisteren, kunnen we vrij snel bepalen welke momenten het sterkst zijn. Die selecteren we dan en gebruiken we om verder te bouwen door ze te combineren met andere stukken en zo tot een definitieve structuur te komen. Het blijft altijd een zoektocht. Soms hebben we een compositie al vaak live gespeeld en dan is het in de studio gemakkelijker om die vorm vast te leggen. Andere keren is het materiaal volledig nieuw en ontstaat alles pas echt tijdens het studiowerk. In die zin blijven alle werkwijzen mogelijk en kiezen we telkens wat het beste werkt voor het moment.

Welke dromen en ambities heeft de band op korte en op lange termijn?

Op korte termijn hopen we vooral dat we met dit album veel kunnen gaan spelen. We denken dat het deuren kan openen en dat we zo meer op festivalpodia terechtkomen. Dat is eigenlijk zowel een doel op korte als op lange termijn. Uiteindelijk willen we vooral op deze manier kunnen blijven werken: muziek maken, blijven releasen en daarmee een steeds groter publiek bereiken. Hopelijk geeft dat ons ook de kans om meer in het buitenland te spelen en echt te kunnen toeren. Het is dus een kwestie van regelmatig nieuw werk uitbrengen, dat zo goed mogelijk de wereld in sturen en op die manier opgemerkt worden.

Lucid Lucia speelt op woensdag 22 april in Hoogmis Edegem, op donderdag 14 mei in De Roma in Antwerpen, op vrijdag 15 mei in de Hnita Jazz Club in Heist-op-den-Berg, op zaterdag 23 mei op het Brussels Jazz Weekend.