Tom Helsen Ik ben gewoon op zoek naar de perfecte song en dat is een non-stop bezigheid!

Ik ben gewoon op zoek naar de perfecte song en dat is een non-stop bezigheid!
De nieuwste worp van Rock Rallyheld 1996 draagt de titel ‘Hilite Hotel’. Hiermee maakt Tom Helsen niet bepaald een logisch vervolg op ‘More Than Gold’. De gitaar blijft even in de kist en maakt plaats voor dat ander wonderbaarlijk instrument: de piano. Combineer dit met de nodige elektronica en je krijgt een plaat, toegankelijk voor het hele gezin. Benieuwd wat Tom zelf ons hierover te melden heeft.


Wat moeten we ons bij het ‘Hilite Hotel’ voorstellen? Is het een echte plek, of bestaat ze enkel in je verbeelding?
Ik was uitgeweest en had iets te veel gedronken om goed te zijn. Thuisgekomen was ik in slaap gevallen voor de televisie. Rond vier uur ’s nachts werd ik wakker en er was een Franse film bezig. Slaapdronken zag ik iemand die op een scooter in het holst van de nacht door de kleine straatjes van Rome reed. In een flits passeerde het personage een hotel waar in blauwe neon letters ‘Hilite Hotel’ opstond.Toen wist ik het, dat wordt het!
In het boekje lezen we dat de nummers zijn opgenomen in de Motormusic studio’s én op de slaapkamer van je coproducer David Poltrock. Poltrocks slaapkamer?
We zaten slechts één dag in de Motormusic studio’s, dit om de pianostukken en strijkarrangementen op te nemen. Het hele album komt eigenlijk uit een kleine laptop, aangesloten op één keyboard. De laptop stond op een tafeltje in Davids slaapkamer. We konden dus niets anders dan dit te vermelden.
Zijn de nummers op de plaat autobiografisch? In Easy bijvoorbeeld zing je: “Can I still be yours, is there room on your raft for one more”.
Ik schrijf zelden of nooit autobiografisch. De meerderheid van mijn songs gaan gewoon over de liefde in het algemeen. Liefst over de miserie en ellende die daarmee gepaard gaat. Vrolijk is anders, maar het is en blijft een zeer dankbaar onderwerp hé.
Waar schrijf je makkelijkst een song, achter de piano of verkies je hiervoor toch nog steeds je vertrouwde gitaar?
Vroeger schreef ik mijn songs enkel op de gitaar. Het laatste jaar was mijn piano dan weer het medium. Nu wordt het waarschijnlijk een combinatie van de twee. Als je me echt dwingt een keuze te maken verkies ik de gitaar. Praktisch is dit ook het gemakkelijkste, je kan ze overal meenemen, een piano daarentegen.
Eerste single Sun In Her Eyes doet het bijzonde goed in zowat alle Belgische lijstjes. Een gok, toeval of een zekerheid van op voorhand?
In mijn job zijn er geen zekerheden. Ik wist dat het een heel straf nummer was, maar dat de impact zo groot zou zijn had ik nooit verwacht.
Hoe je het ook draait of keert, de songs op ‘Hilite Hotel’ zijn meer toegankelijk en mikken op een breder publiek dan je vorige werk. Is het de bedoeling in de toekomst op dit elan verder te gaan?
Mijn volgend album wordt weer iets totaal anders. Omdat het in mijn aard ligt snel verveeld te raken heb ik uitdagingen nodig, zo simpel is dat. Naast vele andere recensies las ik ook die van jullie. Ik respecteer die, maar een gewone akoestische plaat zoals vroeger zal er de komende tien jaar niet inzitten. Ik ben veranderd, een klein stuk van mijn publiek niet. Het is precies dat wat het interessant maakt. Ik ben vooral blij met de vele nieuwe gezichten die ik tegenkom. Mijn muziek is voor iedereen, niet voor een kleine selecte groep. Wel zal minstens de helft van mijn nieuw werk steeds aanleunen bij mijn ouder materiaal. Mensen moeten zich niet te snel laten afschrikken door een arrangement maar luisteren naar mijn stem en de melodie. Zelf vind ik ‘Hilite Hotel’ mijn beste plaat ooit, ze raakt me, en dat is de essentie.
Als we de gastenboek op je webstek even van naderbij bekijken lezen we voornamelijk reacties van vrouwelijke fans. Spreekt de muziek die Tom Helsen maakt een overwegend vrouwelijk publiek aan?
Hoewel er ook veel mannen naar mijn optredens komen heb ik inderdaad veel vrouwelijk fans. Vrouwen houden zich minder gemakkelijk in als ze me zien denk ik. Daardoor vallen ze meer op, niet?
Als ze zich minder inhouden, wat was dan het gekste compliment van een vrouw dat je ooit kreeg?
Een meisje uit Nederland stuurde me eens een cassette op. Ja, het dateert nog uit dat tijdperk. Op het bewuste bandje stond een song die ze zelf had geschreven over mijn stem. Dit omdat ze er zo gek van was, zeer vreemd
allemaal.
Naast muzikant ben je ook papa. Veel reactie thuis toen je onlangs in de Ketnet studio Sun in her eyes speelde?
De jongste is zeven maanden en weet dus nog van niks. De oudste is drie, die ziet en hoort haar papa voortdurend op radio en tv. Echt beseffen doet ze het niet. Ze denkt waarschijnlijk dat alle papa’s op televisie komen.
Bob Dylan zei ooit: “A man is a success if he gets up in the morning and gets to bed at night, and in between he does what he wants to do.” Een uitspraak die past bij Tom Helsen?
Dat is grappig, ik wist niet dat het een Dylan-uitspraak was. Ik zeg dit eigenlijk ook voortdurend. Het is voor mij niet nodig miljoenen platen te verkopen. Ik heb geen echte grote dromen of plaatsen waar ik per sé wil staan. Mijn doel is gewoon blijven doen waar ik mee bezig ben, liedjes maken en daarmee rondkomen.
Wat zijn de ingrediënten voor een goede popsong?
Eigenlijk is catchy zijn genoeg. Daarnaast moet het over universele thema’s gaan: liefde, vriendschap, ruzie, … . Pop komt van populaire muziek, iets wat iedereen moet goed vinden met andere woorden.
Zijn er artiesten die de perfectie benaderen?
Bijna elke single van Abba, Wham, Michael Jackson en Madonna. Zij hebben ongeveer het patent.
Je ging een hele poos geleden samen met Dido op tournee. Zijn er andere artiesten waarvan je vereerd zou zijn mochten ze je vragen om het voorprogramma te verzorgen?
Eerlijk gezegd ben ik daar helemaal niet mee bezig. Het muziekwereldje en het sterrendom daar rond maakt geen indruk op mij. Ik ben gewoon op zoek naar de perfecte song en dat is een non-stop bezigheid.
Welke artiesten staan er tegenwoordig op je iPod, of houden we het bij “ouderwetse” cd’s of sterker nog: platen?
Ik heb een kleine mp3-speler die ik af en toe laat volzetten door vrienden met muziek die ik niet ken. Onlangs zo Wheat ontdekt, straffe gasten, straffe songs. Ik luister thuis nooit naar muziek, enkel in mijn wagen of op café.
In dat geval kunnen wij niets anders zeggen dan: bedankt en cheers!

May 30, 2010
Kevin Vergauwen