The Germans Wij zijn ons hoogtepunt eigenlijk al voorbij

Wij zijn ons hoogtepunt eigenlijk al voorbij
Heel binnenkort brengen ze, na lang wachten, hun eerste album uit met de ietwat bizarre titel ‘Elf Shot Lame Witch’. Daarnaast staan ze ook nog met het vreemde fenomeen én uitstekende gitaarvirtuoos Eugene Chadbourne op de planken van de Vooruit. In diezelfde Vooruit nestelden we ons met Jakob Ampe (zang, gitaar) en Lennert Jacobs (drums) van The Germans rond een tafeltje.


We moeten eerst iets bekennen. Als wij de naam ‘The Germans’ horen, moeten we steeds opnieuw denken aan die geweldige aflevering van Fawlty Towers. Is er een link met de serie?
Jakob: (lacht) We hebben die naam gewoon op café gevonden.

En is er dan een speciale link met Duitsland, want jullie album is wel in Berlijn gemixt?
Lennert: Het moest vooral een eenvoudige bandnaam zijn die mensen makkelijk kunnen onthouden. Eigenlijk hadden we eerst een groepsnaam. Die links met Duitsland zijn er pas nadien gekomen.

Hoe zijn jullie bij Boris Wilsdorf
(vaste mixer van de Einstürzende Neubauten) terechtgekomen om jullie album te mixen? Hij is niet van de minsten.
Lennert: Dat komt door Vincent, onze gitarist. Hij is een grote fan van Duitse krautrock. We zochten iemand om de plaat te mixen en zo zijn we op de myspace van Boris terechtgekomen. Daar lazen we dat hij groepen zocht om in studio’s van Einstürzende Neubauten op te nemen. Hij heeft die studio’s recent overgekocht en wil daar nu ook zelf opnemen. We hebben hem toen een mail gestuurd. Eigenlijk dachten we dat het niets zou worden, maar hij heeft ons direct teruggemaild. Toen we met hem afspraken bleek hij een heel sympathieke kerel te zijn.

Jullie vermeldden myspace nu zelf. Is dat een belangrijk medium voor groepen?
Jakob: Myspace is gemakkelijk. Je krijgt snel feedback. Niet dat we ons daar iets van aantrekken, want de kritiek is nooit slecht geweest. Via myspace hoeven mensen nu ook maar gewoon door te klikken om bij andere bands terecht te komen. Het gaat allemaal sneller. Maar ik denk bijvoorbeeld niet dat groepen via myspace gehypet worden. Als het niet via myspace gebeurt, dan gebeurt dat wel op een andere manier.

‘Elf Shot Lame Witch’ is jullie eerste album en verschijnt binnenkort. Maar dat heeft wel een tijdje geduurd. Twee jaar geleden zagen we jullie bezig als voorprogramma van Millionaire. Toen zou niemand gedacht hebben dat het zo lang zou duren vooraleer dat eerste album er zou komen.
Jakob: Eigenlijk hadden we toen al klaar kunnen zijn om iets op te nemen. Maar op een bepaald moment - dat was na dat optreden met Millionaire - zijn we een beetje uitgebreid van instrumenten. We zijn toen op een klank gestoten die ons erg aansprak en we konden nog veel verder gaan dan we tot dan toe al gedaan hadden. Nog niet lang daarvoor hadden we ook al een EP uitgebracht. Er moest dus niet onmiddellijk iets gebeuren. Veel beter dan die EP ging het toen toch niet geweest zijn.
Lennert: We hebben gewoon gewacht op het moment dat we genoeg nummers hadden waar we tevreden over waren.
Jakob: Geen enkel nummer mocht zomaar een opvuller zijn. Op een bepaald moment deed het er wel toe om een album uit te brengen. Als we daar hele dagen mee bezig zouden kunnen zijn, dan zou dat er ook sneller geweest zijn. Maar iedereen werkt tussendoor.
 
Jullie zijn wel steeds blijven optreden. Hebben jullie al veel van het album getest, of is het nieuwe werk live nog een verrassing?
Jakob: We hebben vorig jaar vier optredens kort na elkaar gespeeld. Die concerten waren echt bedoeld om nummers uit te proberen. Dat viel toen zeer goed mee. Het was tien keer beter dan wat we voordien hadden.
Lennert: Tijdens die optredens gebruikten we voor het eerst meer synthesizers in onze sound. Dat was eigenlijk het begin van de 'nieuwe' Germans (lacht).
Jakob: Toen wisten we dat we klaar waren om iets op te nemen. Vanaf dan is het allemaal vrij snel gegaan.
Lennert: In een half jaar tijd hebben we nog een paar nieuwe nummers geschreven en die andere nummers afgewerkt.
Jakob: En dan gewacht tot Pascal Deweze tijd had om op te nemen.

Hoe was het om met Pascal samen te werken? Is het niet vreemd wanneer iemand anders aan je muziek zit te prutsen?
Jakob: We hebben eigenlijk heel kort opgenomen met hem. Bijna alles was op voorhand klaar. We hadden bijna alle demo’s zelf gemaakt. Hij vond dat daar eigenlijk niet veel meer aan veranderd moest worden. Er is één nummer dat hij ons opnieuw heeft laten ombouwen.
Lennert: Eigenlijk heeft hij niet echt geproducet.

Vanwaar die titel ‘Elf Shot Lame Witch’? Elk woord is ook een nummer op jullie album.
Jakob: Die vier nummers zijn pas achteraf zo genoemd. De titel komt uit een film van Roman Polanski, Rosemary’s Baby. Daarom staat hij ook bij de credits van het album. Dat is een van de lievelingsfilms van Vincent. De sfeer van die film doet aan onze muziek denken. Het is een donkere film maar toch niet obscuur. Ik ga hier niet heel dat verhaal verklappen voor de mensen die hem nog niet gezien hebben maar de titel is genoemd naar een anagram dat in de film voorkomt. Elf Shot Lame Witch, die woorden passen ook bij The Germans. Ze zijn kort en krachtig.
Lennert: Het was ook zowat de enige titel die we voor ons album hadden. Uit gemakzucht hebben we die vier nummers toen die namen meegegeven, want die hadden enkel nog maar een werktitel. Maar de titels passen uiteindelijk ook bij de sfeer van die nummers vind ik.
[pagebreak]
En toch zijn er verschillende stijlen terug te vinden op het album. Enerzijds harder werk, dat door het noisegehalte sterk aan Sonic Youth of de Pixies doet denken, maar zoiets als Bones is dan weer zachter. Hoe komen jullie aan zo’n samenraapsel van stijlen? Tim Vanhamel maakt een aparte plaat om zijn rustige nummers op te verzamelen.
Lennert: Misschien moeten wij dat volgende keer ook doen.

Wat niet wil zeggen dat die verschillende stijlen niet thuishoren op het album.
Lennert: Inderdaad. Het klinkt gevarieerd, maar het past wel bij elkaar. Iedereen in de band heeft een zeer brede smaak. We luisteren zowel naar de classics als The Beatles, Pixies, Bowie, als naar experimentele muziek. Als we aan nummers werken, zijn we ook door al die dingen beïnvloed. Op dit album staan dan ook nog eens oudere nummers. Daarmee dat onze debuutplaat nog vrij gevarieerd is. Ik vind het ook niet nodig om direct een eigen sound te hebben. We zoeken daar wel achter en we beginnen die sound nu ook te vinden. Misschien dat we voor de volgende plaat meer in een richting gaan werken.

  Is jullie album ook beïnvloed door de muziek waar jullie naar luisterden tijdens de opnames?
Jakob: In de details probeer je altijd wel iets binnen te smokkelen van de muziek waar je op dat moment naar luistert. Dat gebeurt ook voor de lol om te zien of zoiets wel past of leuk klinkt. Meestal blijft dat echter beperkt. Ik heb het geprobeerd aan de hand van een klein koortje. Ik was op dat moment naar Dirty Projectors en ‘In Rainbows’ van Radiohead aan het luisteren. In Nude, een nummer op dat album, hoor je van die mooie stemmetjes. Vincent heeft dat trouwens ook een beetje met zijn gitaarspel geprobeerd.

Binnenkort spelen jullie hier in de Vooruit. Eugene Chadbourne (gitaarvirtuoos) is jullie special gast. Vanwaar kennen jullie hem?
Lennert: Ik moet toegeven dat we hem zelf ook niet kennen.

Dus het is voor jullie ook een verrassing?
Lennert: Ja, ondertussen hebben we wel al zijn werk uitgespit.
Jakob: Een jaar geleden hebben we in Aalst met Damo Suzuki, de zanger van Can, gespeeld. Dat was ongelooflijk tof. Omdat het concert in de Vooruit eigenlijk een officieuze albumvoorstelling is, wouden we nog eens met hem samenspelen. Spijtig genoeg is hij niet vrij. Toen heeft de Vooruit Eugene Chadbourne voorgesteld. In het begin hebben we wel even gedacht; “oei, waar gaan we aan beginnen”. Hij wordt namelijk wel eens vergeleken met mensen als Marc Ribot. Maar hij had onze muziek gehoord en zag het onmiddellijk zitten.

Gaan jullie samen repeteren?
Lennert: Misschien eerder eens goed praten, want hij kan toch vrij veel stijlen aan.
Jakob: Het is een beetje zot wat hij allemaal kan. Hij zal zeker kunnen volgen.
Lennert: De vraag is of wij hem gaan kunnen volgen.

Dat concert in de Vooruit is een thuismatch. Is dat anders dan spelen in bijvoorbeeld Opwijk?
Jakob: Het moet sowieso altijd goed zijn. In Opwijk gaan we veel mensen moeten overtuigen die ons nog niet aan het werk gezien hebben. Hier in Gent komt vooral volk dat ons wel al eens gezien heeft.
Lennert: In de Vooruit komt het publiek ook voor ons. De druk is dan groter. In Opwijk zijn we het voorprogramma van Triggerfinger en dan komen de mensen voor hen. Dat is iets heel anders.
Jakob: We hebben niets te verliezen.

Jullie treden vaak op. Herkennen jullie al een specifiek The Germanspubliek?

Jakob: Liefhebbers en over het algemeen een vrouwelijk publiek (lacht).
Lennert: Het zijn echt wel muziekliefhebbers.
Jakob: Ook veel mensen die niet naar rock luisteren, maar die onze muziek wel goed vinden. Dat is zoals wijzelf; wij luisteren naar veel verschillende dingen. Uit elke stijl halen we de leuke zaken. Het is tof dat mensen die anders enkel naar dj’s, elektronica of experimentele muziek luisteren, onze muziek ook appreciëren.

Zoals veel Belgische bands hebben jullie een typisch parcours afgelegd. Meedoen aan het Oost-Vlaams Rockconcours en Humo’s Rock Rally. Zijn dat dingen die je als groep vooruit helpen?

Jakob: We hebben zelfs twee keer meegedaan aan Humo’s Rock Rally!
Lennert: We zijn ons hoogtepunt eigenlijk al voorbij (lacht).
Jakob: Eigenlijk zijn wij een unicum in Humo’s Rock Rally. De eerste keer hoger eindigen dan de tweede keer (De eerste keer eindigden ze in de halve finale, de tweede keer geraakten ze niet door de voorrondes, nvdr).
Lennert: Je moet het maar doen. Maar als beginnende groep zijn die wedstrijden nuttig omdat je in de aandacht komt te staan.

Hoeveel Belgische bands zijn er niet ontsproten uit die Rock Rally.
Lennert: Ofwel winnen ze hem, ofwel hebben ze er ooit aan meegedaan met een andere groep. Er is altijd wel iets. Groepen die uit het niets succes hebben; zo zijn er niet veel.

Zijn jullie perfectionistisch?
Jakob: De ene iets meer dan de andere. Er is altijd wel iemand die iets niet goed vindt en dan moet dat beter tot het voor iedereen goed is.
Lennert: We leggen de lat wel vaak hoger om iets beter en beter te krijgen.
Jakob: Lennert is de grootste filter om iets toch nog een béétje beter te krijgen.
Lennert: Maar het resultaat is er dan ook wel naar!

Dat kunnen we inderdaad niet ontkennen.

Foto's Anton Coene

November 8, 2008
Sanne De Troyer