SX Symbiose van tevredenheid en ambitie

Symbiose van tevredenheid en ambitie

SX is brandend actueel en dus was het hoog tijd voor een interview: de debuutplaat is uit, de eerste headlinershow is achter de rug en het voorprogramma met Yeasayer werd eveneens afgewerkt. En de band was dan ook ook nog eens genomineerd voor twee MIA’s. Dat smeekt om een interview. Wij zaten aan tafel met Benjamin Desmet (keyboard, gitaar). 



Jullie plaat heeft een Griekse titel meegekregen: 'Archè', hetgeen zoveel betekent als ‘begin, oorsprong’. Waarom Grieks?
Benjamin Desmet: We hebben niet specifiek naar iets Grieks gezocht, maar we hebben ook een nummer met dezelfde titel – tenminste, een verengelste versie ervan – en dat paste er goed bij.

Dat nummer heeft iets van een zuil. En daarbovenop is de Griekse cultuur ook nog eens de oorsprong van vele andere culturen en de basis van onze huidige cultuur. Het was dus een ook een goed uitgangspunt voor SX. Want ‘Archè’ is ons eerste wapenfeit, onze eerste baby, onze oorsprong.”

Welk gevoel krijg je daar nu bij, een eerste afgewerkte plaat?
Trots overheerst: het is er nu! We zijn er tevreden over en het wordt over het algemeen ook nog eens goed aanvaard. En nu begint het eigenlijk. Nu die plaat er is kunnen we daar veel mee doen. 

Hadden jullie, toen jullie met SX begonnen al meteen de sound voor ogen zoals die nu is?
Al van in het begin zijn we beginnen experimenteren met elektronica. Dat zit in onze aard.

Anderhalf jaar geleden was net nog nodig om campagne te voeren om in 'De Afrekening' te raken. Ondertussen heeft Black Video op nummer één gehaald en heeft Gold de top drie bereikt. Campagne voeren is niet meer nodig?
We hebben zo af en toe wel eens een oproep op onze Facebookpagina gepost, maar echt pushen hebben we niet gedaan. Het is fantastisch om te zien dat die muziek zijn werk zelf doet. Het was schitterend dat Black Video op één stond. Vooral omdat we zo merkten we dat mensen onze smaak en onze richting deelden.

Klopt het dat SX eigenlijk popmuziek maakt?
Je gaat daar niet bewust naar op zoek, maar uiteraard is het fijn als je je ding kan doen, als je kan experimenteren en dan toch nog uitkomt bij muziek, die goed in het gehoor ligt en in de smaak valt. Muziek is een universele taal en die proberen wij te spreken.

Jullie muzikale invloeden gaan van Michael Jackson en Prince over Nirvana tot Animal Collective. Waar kan ik bijvoorbeeld Michael Jackson in SX terug vinden?
In bepaalde ritmes en melodieën. Het ritme van Arche is een beetje log en, als je op een bepaalde manier naar Michael Jackson luistert, kan je dat ook bij hem horen. Er zijn uiteraard veel aspecten van Michael Jackson waar wij niet naar op zoek gaan.Daarom is het ook een invloed: het gebeurt onbewust en je merkt dat dan pas achteraf.

Hoe voelt het om ‘the next big thing from Belgium’ genoemd te worden?
Het is motiverend. We zijn zeer ambitieus, maar tegelijkertijd is het toch ook de bedoeling om met de voeten op de grond te blijven. Je kan pas "the next big thing" worden als je er keihard voor werkt.

Op de begrotingsmaatregel, die de auteursrechten zwaarder zou belasten, kwamen er reacties die lieten uitschijnen dat muzikanten toch maar lui waren en maar wat harder moesten werken als ze wilden rondkomen. Hoe hard werken jullie?
Zie dit gerust als twee fulltime jobs. Het uurtje op het podium is wat de mensen zien. Dat uurtje is genieten. Maar alles wat ervoor en erna komt is werken. Een dag waarop we optreden is vooral hard werken: materiaal inladen, merchandising ophalen, naar de concertzaal rijden, het materiaal weer uitladen en opstellen, soundchecken, nog wat interviews geven. En achteraf hetzelfde.

Een dag waarop we niet optreden is zoeken en repeteren. De songs schrijven zichzelf tenslotte niet. En dan is er nog het marketingaspect:  Facebook en Twitter. Ook dat moet onderhouden worden.

Waarom zouden naar jouw mening muzikanten, die niet van hun muziek kunnen leven, ondersteund moeten worden. Kunnen jullie van je muziek leven? Of is het meer een uit de hand gelopen hobby?
We zijn altijd al heel ambitieus geweest en we zijn we er altijd helemaal voor gegaan. Het is evident dat we er van willen kunnen leven. Momenteel lukt dat. Maar men vergeet dat we voortdurend moeten investeren. Nu gaan we op tour met Yeasayer en dat is super, maar ook dat is een investering. Je krijgt niet alles zomaar in de schoot geworpen.

Als we op een gegeven moment aan een nieuwe plaat beginnen werken, hebben we tijd nodig. Dat is een periode waarin er niets binnenkomt. In een song van drie à vier minuten zit soms maanden werk.

Met Balthazar, Goose en SX zijn er nu drie bands uit Kortrijk die het heel goed doen. Heb je daar een verklaring voor of is het toeval?
In Kortijk begint alles in café Den Trap. Het is een eerste streefdoel voor jonge bands om daar te mogen spelen. Als je café Den Trap gedaan hebt, kan je beginnen dromen van het podium van De Kreun. Maar met Vlas Vegas hebben we in Kortijk ook een toplabel voor jonge en alternatieve bands achter de hand. Het is een soort van kruisbestuiving.

In de song Graffiti krijgen we een beschrijving van een jongere die geen al te geweldige jeugd heeft gehad. Waarom is een goede jeugd zo belangrijk voor je verdere levensloop?
Die tekst komt voort uit het besef dat we ons gelukkig mogen prijzen dat we een goede opleiding hebben gehad die ons kansen in het leven heeft gegeven. De laatste tijd als je in Brussel rondloopt zie je steeds meer mensen, jongeren en ouderen, die die kansen niet krijgen of gekregen hebben. Of daar lijkt het toch op. En dat is de basis. Het kan echt beter met dit land op gebied van armoede.

Is SX een geëngageerde band?
We gaan niet doelbewust over politiek zingen, maar als je Graffiti of The Future beluistert, kan je niet anders dan besluiten dat we wel degelijk geëngageerd zijn. In The Future zingen we over onzekerheid, over de toekomst van onze kinderen en over het feit dat we niet weten waar het met de wereld naartoe gaat.

Is dat dan de stem van de generatie in crisis die voortdurend berichten hoort dat we het minder goed zullen hebben dan onze ouders?
Als je dat zo vaak hoort, wordt het vanzelf al crisis. Maar The Future is geschreven net voor de crisis uitbrak. Het gaat over het besef dat de wereld kwetsbaar is en dat we daar toch een bepaalde verantwoordelijkheid in moeten dragen. Daarop slaat ook de "We are." in de tekst.”

In het boekje bij de cd bedanken jullie heel veel mensen. Wie zijn dat allemaal?
Dat is eigenlijk het resultaat van die marketing waar ik het daarstraks over had. Bij het verschijnen van de plaat hebben we de belofte gedaan dat iedereen die dat bericht zou delen op Facebook ook bedankt zou worden in het boekje. Zo raakte ons bericht wijd verspreid en we konden daarvoor iets terugdoen. Het was een mooie wisselwerking, een symbiose als het ware.

De bibliotheek van Wevelgem wordt zelfs bedankt.
Ook zij hebben dat bericht gedeeld, maar daarnaast is het ook gewoon een zeer goeie bibliotheek. Ze hebben een uitstekende muziekcollectie en vroeger ging ik er ook veel filosofische boeken halen. In een bibliotheek kan je veel muziek ontdekken voor weinig geld. En het is toch nog altijd fijner om artwork te kunnen vastpakken. 

Jullie waren ook genomineerd voor een MIA in de categorie 'Beste Artwork'.
Aan dat artwork zijn we zeer kort voor de release begonnen. We waren teruggekeerd uit Atlanta, waar de opnames hadden plaatsgevonden. De week daarna was het Pukkelpop en twee weken nadien moest alles al binnen zijn om naar de drukker te kunnen gaan. In die twee weken hebben we dat artwork gemaakt en de video van Gold gedraaid. Het ene is een beetje ontstaan uit het andere en omgekeerd.

Jullie zijn op tournee geweest met dEUS en gaan nu op stap met Yeasayer. Wat kan je van een tour met zulke bands leren?
Van dEUS hebben we ontzettend veel geleerd. Los van de vele tips en gesprekken die je kan hebben met muzikanten, die al jaren aan de top meedraaien, kan je ook routine kweken, de zalen zien en leren bespelen, de monitors leren kennen, ...

Hoe komt een band als Yeasayer bij jullie terecht?
Onze booking agent Daan heeft zeer goed zijn werk gedaan. Hij kende het management van Yeasayer langs de Amerikaanse bands, die hij begeleidt op hun tour in Europa. Hij heeft de entourage van Yeasayer aangeschreven en hen onze muziek laten horen. De band vond het goed en zo is de bal dan aan het rollen gegaan.

Als ze ons vorige maand een band hadden laten kiezen waarvan we het voorprogramma zouden mogen verzorgen, dan hadden we Yeasayer gekozen. Dus dit is eigenlijk een droom die uitkomt.

Luister je nog veel naar nieuwe muziek?
De laatste tijd is het er gewoon veel te druk voor geweest. Muziek is iets waar je tijd voor moet maken en nu we op tour gaan, gaat er weer veel tijd voor vrijkomen.

Ik blijf samen met andere mensen naar muziek luisteren nog altijd één van de leukste dingen vinden. En die ervaring van een eerste keer een nieuwe plaat op te zetten en je te laten verrassen door wat er allemaal op je afkomt, heerlijk! Muziek is gewoon één van de fijne dingen in het leven en ik ben dan ook blij dat ik mijn leven daaraan kan wijden.


December 13, 2012
Geert Verheyen