Soulsister Na achtduizend keer kijk je nog uit naar de volgende beurt

Na achtduizend keer kijk je nog uit naar de volgende beurt

In het najaar van 1986 kwam de debuutsingle van Soulsister uit. You Get To Me werd door pers en publiek enthousiast onthaald en betekende het begin van een unieke carrière in de Belgische popgeschiedenis. In 2016 – dertig jaar na hun debuut – plant Soulsister een jubileumtournee langs de Vlaamse theaters. Dertig concerten zullen Jan en Paul geven; met een repertoire dat in dertig jaar alleen maar aan glans heeft gewonnen.

In het najaar van 1986 kwam jullie debuut uit, we zijn nu dertig jaar verder. Hoe blikken jullie zelf terug op die drie decennia?
Jan Leyers
: Er is veel gebeurd in die periode; in de wereld en in onze eigen levens. Het is vreemd dat we toch al heel lang samen zijn. In 2008 zijn we herbegonnen na een break en sindsdien zijn we blijven spelen. De tweede periode lijkt langer dan ons eerste leven als Soulsister. Ik ben vooral trots op ons repertoire. We gaan straks dertig nummers spelen en er is geen enkel nummer waar ik niet achter sta. We hebben die songs toen gemaakt met de ambitie dat de mensen ze jaren later nog zouden willen horen. Het is een soort belofte die uitkomt.

Paul Michiels: Ons eerste leven besloeg eigenlijk acht jaar en daarin hebben we vijf albums gemaakt. Dat was best intensief. We hebben er een breed repertoire aan overgehouden. Daarna hebben we nog één album gemaakt in 2008.

Hoe anders is het om anno 2016 op een podium te staan in vergelijking met de beginjaren?
Leyers
: Voor mij zeker niet anders. Het blijft iets unieks.

Michiels: We zien er gewoon wat anders uit dan dertig jaar geleden. We hebben vorig jaar op Marktrock gespeeld met een band van elf man. Dat was een trein die je niet kon stoppen. Wellicht een van de beste concerten uit onze carrière.

Jullie hebben tientallen liedjes gemaakt. Hoe moeilijk was het om een selectie te maken van dertig liedjes voor de tour?
Leyers: Tijdens de repetities proberen we voortdurend nummers uit om het ritme van het optreden te bepalen en aan te voelen. Hoe we het moeten zingen, weten we al. Dat zit er goed in. De vraag is: hoe kunnen we die songs brengen zodat het voor ons en voor het publiek fris blijft. Dat heeft te maken met sfeer zetten. De vorige tour was met ons tweeën. Dat was heel intiem, de meest uitgeklede versies van de nummers die we konden maken. Nu wordt het feestelijker met keyboards en drums erbij.

Michiels: Nummers die we vroeger heel uitbundig speelden, kunnen we nu heel klein brengen. Dat maakt ze opnieuw interessant. Er zijn liedjes die we in elke hoedanigheid kunnen spelen.

Jullie hebben natuurlijk al duizenden keren The Way To Your Heart gespeeld. Hoe hou je dat fris voor jezelf?
Leyers
: Het is net als seks. Zelfs na achtduizend keer kan je uitkijken naar de volgende beurt. Het kan zelfs dan nog plezanter worden dan voorheen: de kwaliteit boven de kwantiteit (algemene hilariteit).

Jullie spenderen de komende maanden weer veel tijd met elkaar. Wordt dat anders dan vroeger?
Michiels
: We zullen elkaar niet in de weg lopen (droog).

Leyers: Ik kijk altijd uit naar de wijsheden die de Polle zich af en toe langs zijn neus weg laat ontvallen. Ze blijven me ook na al die jaren verrassen. Ik breng ooit nog wel eens een boek uit met de wijsheden van Paul Michiels.

Hoe groot is de honger naar het podium nog?
Leyers
: Het is een honger die nog steeds niet te stillen is. We gaan bovendien de nummers die we hebben geselecteerd niet allemaal voluit spelen. En dat kan verrassend zijn. Dus van sommigen gaan we bijvoorbeeld enkel een refrein en een strofe spelen. Dat wordt heel speciaal. Ik kijk er echt naar uit.

Hebben jullie ergens een favoriet Soulsister-nummer?
Leyers
: Dat is als kiezen tussen je kinderen. Die hebben allemaal hun eigenheid en karakter. Dat is ook de kracht van de show. Er is geen enkel nummer dat ik beu ben. Aan elk nummer is er wel iets dat het fris houdt. Als je toch titels wil : Broken, Locks And Keys, Well Well Well. Dat laatste hebben we nooit meer gespeeld sinds 1995. De songs waarin we onze stemmen echt kunnen laten blenden, een beetje zoals de Everly Brothers, daar kijk ik het meest naar uit.

Michiels: Sommige songs kan je in een jazz-versie spelen. Daaruit blijkt dat het goede composities zijn. Geef mij dus maar Blame You of Call It Love.

Op 1 oktober is de première in Heist-op-den-Berg. Vijfentwintig van de shows zijn reeds uitverkocht maar er zijn nog tickets beschikbaar voor Deinze (03/12), Oostende (10/12) en De Roma (29/12). Tickets & info via www.soulsister.be.


September 10, 2016
Steven Verhamme