Simon - #WeekVanDeBelgischeMuziek26 - Wat je altijd al wilde weten...
Uiteraard konden wij niet zomaar voorbij aan de Week Van De Belgische Muziek. Dus staken wij de koppen bij elkaar en gingen we op zoek naar enkele rake vragen voor een keur aan bekende of minder bekende Belgische bands en artiesten. Klaar voor even onverwachte antwoorden?
Hij speelt ook nog bij I'm The Hug, maar Simon maakt dus ook in zijn eentje muziek, ergens op het raakvlak van pop en hiphop met deze mooie plaat als resultaat. Tijd om de man van iets dichterbij te leren kennen.
Kan je één nummer in je catalogus aanstippen, waar je heel trots op bent en dat je eigenlijk een beetje miskend vindt, een B-kantje, een geflopte single, een demo, die nooit werd uitgebracht?
Lasanga, een nummer dat ooit op de eerste plaat ging staan. Waar we zelf een “afgewerkte” versie van hebben, maar wat het op de valreep niet heeft gehaald. Het begon wel als een heel beloftevol nummer, maar hoe meer we er aan sleutelden, hoe minder het nog juist voelde. Het is ook heel lang zoek geweest, omdat we “lasagne” fout hadden geschreven in de titel en het zo niet vonden op de computer.
Wat was je vreemdste optreden?
We moesten ooit spelen op een soort pensenkermis in Duisburg, waar het publiek aan lange biertafels voor het podium zat en daar blijkbaar vooral was om nog eens met de buren te praten. Tijdens en na de nummers, denk ik, dat er een handvol mensen opkeek en de rest was druk in de weer over koetjes en kalfjes te praten. Tot we op een bepaald moment tijdens ieder nummer de sponsors van de pensenkermis begonnen op te noemen en bedanken. Op die momenten kregen wij, maar vooral de lokale sponsors, steeds een oorverdovend applaus!
Hoe ben je bij je artiestennaam uitgekomen? Was dat meteen je keuze? Hoe zit dat precies?
Ooit was het Mitxelena, mijn achternaam, maar na heel wat foute uitspraken, fout geschreven in communicatie en op affiches ben ik dan toch maar voor een gemakkelijkere naam gegaan. Simon, wat dan weer mijn voornaam is. Tot nu toe nog geen foute schrijfwijzes gezien.
Welke Belgische plaat van voor je geboorte had je graag zelf gemaakt willen hebben? Waarom?
Ik kan niet direct aan een plaat denken, maar als ik ook na mijn geboorte mag kiezen dan kies ik voor het hele oeuvre van Flip Kowlier en specifiek zijn laatste plaat 'September'
Hebben jullie een relikwie waar je erg aan gehecht bent (een instrument waar je iets mee hebt, een poster of concertticket van je eerste of een specifiek optreden, ...)?
Al mijn instrumenten en materiaal is een samenraapsel van wat vrienden en familie mij hebben geleend en gegeven. De akoestische gitaar, waar ik live op speel, is er nog één waar mijn vader vroeger mee optrad en de elektrische is van mijn broer. Het is dus altijd een beetje speciaal om die mee op een podium te nemen.
Primeurtje nog?
Ik heb van horen zeggen dat Camilo Donoso met Bruno Mars aan een ep aan het werken is, getiteld 'Hoe dan?'. Sssjt, niet doorvertellen!