Mugger Hugger - #WeekVanDeBelgischeMuziek26 - Wat je altijd al wilde weten...

Uiteraard konden wij niet zomaar voorbij aan de Week Van De Belgische Muziek. Dus staken wij de koppen bij elkaar en gingen we op zoek naar enkele rake vragen voor een keur aan bekende of minder bekende Belgische bands en artiesten. Klaar voor even onverwachte antwoorden? 

Ze steken de neus nog maar net aan het venster, hebben grootse plannen (waaronder een concert in Het Bos - zie ook verder) en hebben humor. Dames en heren, maak kennis met Mugger Hugger.

Kunnen jullie één nummer in je catalogus aanstippen, waar je heel trots op bent en dat je eigenlijk een beetje miskend vindt, een B-kantje, een geflopte single, een demo, die nooit werd uitgebracht?

We hebben sinds kort onze twee eerste singles uit en wat ons betreft zijn ze allebei nog veel te miskend. Een vriendelijke oproep om deze uit de doofpot te halen.

Wat was jullie vreemdste optreden?

Een concert met een sympathieke vijftigjarige mixer, die dat concert ook een eerste jobervaring zou gaan opdoen, waar we in het Spaans mee probeerden samen te werken. We hebben toen geleerd dat we in de repetities ook moeten oefenen op het spelen in constante feedback. Onoverwinbare taalbarrières, een onopzettelijke noiseshow en een springkasteel als backstage.

Hoe zijn jullie bij je bandnaam uitgekomen? Was dat meteen jullie keuze? Hoe zit dat precies?

Dat ligt gevoelig, en kan ons imago schaden.

Welke Belgische plaat van voor je geboorte had je graag zelf gemaakt willen hebben? Waarom?

Evil Superstars - 'Boogie Children-R-Us'. “Smart sex with a winner”, meebrullen als twaalfjarige!

Hebben jullie een relikwie waar je erg aan gehecht bent (een instrument waar je iets mee hebt, een poster of concertticket van je eerste of een specifiek optreden, ...)?

Simon: Mijn fysieke kopie van 'Boogie Children-R-Us'

Midas: Mijn Dacia Sandero. Na jaren mislukte pogingen en gesprekken met ingenieurs, ruimtelijke planners en van-life-influencers hebben we een manier gevonden om al onze instrumenten en bandleden tezamen in die auto te puzzelen. Een versterker, die door de achterruit zit, kapotte distributieriem en mijn eerste vluchtmisdrijf zijn nog een paar memorabele gebeurtenissen. Ik kijk niet uit naar de dag dat mijn Dacia het definitief begeeft.

Dora: De enige afstandsbediening van de garage waarin we repeteren.

Zet 9 april in de agenda. Dan vieren we de release van ons debuutalbum in Het Bos!