MS MR - Het cleane van de computer vermengd met textuur en vuil

Maandag 29 april was het de eerste keer dat Sony een exclusieve prelisteningparty organiseerde voor een nieuwe plaat. Die eer viel het New Yorkse duo MS MR te beurt. Plaats van afspraak is Club 69 in Gent. We spreken er met Max Hershenow en Lizzy Plapinger, die druipen van het enthousiasme en charme. En tussendoor luisteren we naar de plaat.





De titel van de plaat ‘Second Hand Rapture’ is een vlag die de lading, je sound, perfect dekt.

Max Hershenow
: Onze sound heeft dat uitbundige, dat atmosferische, maar is toch op de computer gemaakt. Dat vinden we interessant. We gebruiken bepaalde media om ons beeld van de werkelijkheid te reflecteren. Eigenlijk is ons beeld van de wereld vaak “tweedehands” want we beleven die doorheen media en we communiceren er weer over via media. (lacht)

Je hoort het: we zijn echt begeesterd door media. Daarom ook lanceerden we onze ep via Tumblr. Een ander thema dat soms opduikt is onze relatie tot het weer. Maar eigenlijk is onze sound heel divers. Dit album zal je soms doen dansen, soms doen huilen en soms zin doen krijgen in een feestje.

Lizzy Plapinger: We gingen ook niet op zoek naar een bepaalde sound. Elk nummer heeft zijn eigen gezicht. Eerst namen we alles op in Max' flat met een laptop en een microfoon. Later voegden we daar ook echte instrumenten aan toe zoals piano, orgel, harp en drums. De zang die je hoort op de plaat is wel de originele opname. Het is dus echt DIY.

Toch hopen we dat onze muziek de tand des tijds zal doorstaan. We streven naar een tijdloze sound, maar we beseffen ook dat dit album in geen andere tijd dan deze zou kunnen gemaakt zijn omdat we werkten met een computer. Maar we hebben geprobeerd het cleane van de computer te combineren met elementen van textuur en vuil.

Ook het artwork is mooi. Wat stelt het voor en wie heeft het gemaakt?

Plapinger
: De coverfoto is genomen door Tyler Kohlhoff, een van onze vrienden, die ook de cover voor de ep deed, en toont een weelderige schouwmantel die helemaal bedekt is met afdruipende was van kaarsen en zilveren serpentines.

Het idee was om de overblijfselen van een klassieke, losbandige party in New York te recreëren in een majestueus, maar vervallen herenhuis, dat aan heel wat troep is blootgesteld. Het feest is voorbij, maar de energie en ondeugd hangen nog in de lucht. Het lijkt wel of er een storm door het huis is gejaagd. Het is dus een knipoog naar alle mogelijke connotaties, die het woord “rapture” in zich draagt.

Hershenow: Er zit ook nog een tweede laag in. Het beeld heeft grenzen, binnen de  grenzen: de spiegel, de schouwmantel, de open haard staan voor de schermen en processen, verwijderd en toch intimistisch, waardoor wij de media ondergaan, voelen en er ons mee verbonden voelen. Wij leven in die ruimte tussen wat net gebeurd is en wat gaat komen. En we zijn ook gek van druipende kaarsen (lacht).

Toen we voor het eerst Head Is Not My Home hoorden, begrepen we eindelijk de vergelijking tussen Lizzy en Florence Welch.

Plapinger
: Dat is erg flaterend. Ik ben het er niet helemaal mee eens, maar Florence is een geweldige zangeres; dus als mensen mij met zo’n talent vergelijken, is dat zeer aangenaam. Wist je dat deze song eigenlijk onze countrysong is? Er zit een banjoloop in, maar wel eentje die we achterwaarts afspelen, dus niemand merkt het.

Think Of You  zou dan weer een song van Marina and The Diamonds kunnen zijn. Jullie tourden met haar. 

Plapinger
: Dat was erg leuk. Zij is een van de artiesten, die we bewonderen. Ze is ook een popartiest, maar net als zij willen wij toch iets maken waar we trots op kunnen zijn. (Lizzy Plapinger is trouwens ook de baas van Neon Gold, het label waarop o.a. Marina & The Diamonds is getekend, nvdr).

In Salty Sweet  zing je “Dream dream of perfection”, en op het eind zing je herhaaldelijk "This Isn’t Control", in de gelijknamige song ? Zijn jullie perfectionisten?

Hershenow
: Dat is waarschijnlijk de beste manier om ons te beschrijven. We schreven tonnen materiaal in het jaar voor de ep en daaruit hebben we onze eigen favorieten gekozen. Maar dat was niet gemakkelijk. Elke keer vonden we dat er nog iets beter kon. Van Salty Sweet  waren we lang niet zeker of het wel een plaatsje zou krijgen op het album, maar tijdens het mixen met Tom Elhirst, kwam het echt tot leven. En nu is het één van onze favoriete songs om live te spelen.

Twenty Seven is niet alleen een heel mooie, subtiele song op jullie album, maar ook de leeftijd waarop heel wat legendarische muzikanten overleden. Zou het jullie ook kunnen overkomen dat jullie alle controle verliezen door het succes?

Plapinger
: Nee, wij niet. We sluiten ons af van alles wat ons van buitenaf negatief zou kunnen beïnvloeden en focussen op wat we graag doen: muziek maken. Wij zijn heel erg van plan om ouder te worden dan zevenentwintig.

We hebben het gevoel dat alles heel snel ging voor jullie. Julie ep ‘Candy Bar Creepshow’ kwam uit in September 2012 en sindsdien ging het alleen maar snel bergop. Hebben jullie wel tijd om te genieten?

Hershenow
: We genieten er zelfs meer en meer van. Het is grappig dat de buitenwereld onze carrière tot nu toe als succesvol ziet, maar wij hebben nog altijd het gevoel dat het maar het begin is. We zijn echt trots op wat we al gedaan hebben, maar we willen dit voor de rest van ons leven blijven doen. Dus we willen ook steeds beter worden.

BTSK  staat voor Big Teeth Small Kiss. Rare titel. Wat zit er achter?

Plapinger
: Ik heb, zeg maar, een grote lach… Als ik problemen heb met iemand weet ik vaak niet beter te doen dan een grote grijns op te zetten. Maar omdat ik eigenlijk wel lief ben, geef ik dan een klein kusje.

Jullie huidige single  Fantasy heeft een heel mooie clip. Is het visuele aspect belangrijk voor jullie?

Plapinger
: Heel belangrijk. We willen natuurlijk vooral gezien worden als muzikanten, maar het visuele maakt het plaatje compleet. Als artiesten willen we onze muziek een gelaat zien krijgen doorheen verschillende media en kunstvormen. Het is dus enorm boeiend hoe een regisseur of een fotograaf beelden creëert bij jouw song. We communiceren zelf ook heel graag via beelden. Ook daarom zijn we meer actief op Tumblr dan op Twitter en Facebook.

Hershenow: Fantasy zit qua sound een beetje tussen de ep en de nieuwe nummers op het album in. Het is – hopen we – een perfecte introductie tot de rest van ons werk. Met elke song proberen we ons beeld als artiesten completer te maken. We hebben veel kanten en elk nummer toont een andere. We putten dan ook uit heel veel invloeden, maar we denken wel dat we toch elke keer klinken als onszelf.

Jullie speelden vorig jaar in Leffinge en de Botanique. Herinneren jullie je daar nog iets van?

Plapinger
: Jazeker, Leffingeleure was ons tweede festival ooit en we hadden absoluut geen verwachtingen. We moesten ook als eersten het podium op en we dachten dat er nog niemand zou zijn. Maar al van bij het begin was er meer volk dan verwacht en met elke song kwamen er meer en meer mensen bij. De respons was geweldig. Tegen het eind stond er meer volk dan we ooit bij elkaar hadden gezien.

Hershenow: Ook het optreden in de Botanique was geweldig. Daar willen we ook graag nog een keer naartoe. We speelden er in die ronde zaal (De Rotonde, nvdr). Echt een schitterende zaal!

Dit jaar staan jullie op Pukkelpop. Dat festival werd twee jaar geleden getroffen door een vreselijke storm. Wat ons bij Hurricane brengt. Is dat nummer geïnspireerd op een echte orkaan?

Hershenow
: Niet al onze nummers zijn letterlijk te nemen, maar deze is wel degelijk geïnspireerd op een orkaan, niet op Sandy, maar op Irene die NY trof in 2011. Het is ook een song die heel gemakkelijk tot stand kwam. Ik stuurde een e-mail met eerste ideeën en enkele uren en mails later waren de muziek en de tekst geschreven. Ook de opname verliep heel vlot.

Hurricane was jullie eerste single. Maar hij komt nog een tweede keer uit. Waarom?

Plapinger
: We denken dat ondanks de vele views op YouTube voor onze eerste, huisgemaakte video en commercieel succes in sommige landen, deze song nog veel meer mensen kan plezieren dan hij nu al gedaan heeft. We houden echt van deze song en geloven rotsvast in de mogelijkheden.

Waarom zouden de fans die de ep kochten ook nog het album kopen?

Hershenow
: De ep legde echt de fundering voor onze sound en we zijn er echt trots op. Maar het album toont nog veel meer facetten van ons kunnen.

Dat kunnen we alleen maar bevestigen.

‘Second Hand Rapture’ komt uit op 14 mei en MS MR komt terug naar de lage landen op 3 juli (Bitterzoet, Amsterdam) en 16 augustus (Pukkelpop).

10 mei 2013
Marc Alenus