Little Steven & The Disciples Of Soul Lokale ondersteuning van je band is wat ertoe doet

Lokale ondersteuning van je band is wat ertoe doet

Omdat ledigheid des duivels oorkussen is en omdat Hard Rock Café één van de eerste sponsors van Little Stevens radioprogramma ‘Underground Garage’ is, besloot de kleine man met de bandana om de avond voor zijn concert in de Roma ten dans te spelen in het heropende Hard Rock Café op de Antwerpse Groenplaats. Tussen de plaatjes door was er tijd om plaatjes te signeren voor de drummende meute fans en … tijd voor een interview.

Immer glimlachend en geduldig beantwoordt Little Steven een aantal keer dezelfde vragen. Dat de tournee met de Disciples of Soul meer dan vijfentwintig jaar op zich liet wachten omdat hij het te druk had met zijn tv-werk (‘The Sopranos‘en ‘Lilyhammer’) en tournees met de E-street Band weten we dus al op het moment dat we de microfoon onder 's mans neus mogen duwen.

Je hebt Still A Believer op de setlist staan. Geloof je dat muzikanten nog steeds een verschil kunnen maken in sociale kwesties zoals in de jaren tachtig? Of voer je meer een muzikale kruistocht?
Steven Van Zandt
: De echte kruistocht is om ervoor te zorgen dat de communicatielijnen intact blijven. En dat wil zeggen dat rock-'n-roll moet blijven bestaan. Daar steek ik dus mijn energie in. Maar je kan dus inderdaad nog een verschil maken en muziek blijft een goed communicatiemiddel.

Je hoeft niet altijd de hemel te bestormen met grote daden; je kan kleine dingen doen. Toen ik begon wou ik iedereen politiseren, mijn vrienden, de industrie,... zodat er over zaken gepraat kon worden, en mensen actie zouden ondernemen. Nu denk ik dat er een gezonde trend is. Mensen doen meer dan vroeger, maar op een kleinere schaal.

Je bent hier nu met de Disciples of Soul, en je voorliefde voor soul en garagerock is bekend. Bestaat de kans dat we je binnenkort zien met een garagerockband?
Nee, ik ga hiermee wel even bezig blijven. Het probleem is dat ik zo al te veel bezig ben met heel uiteenlopende zaken. Nu zit ik terug bij de klank van mijn eerste plaat; en dat voelt goed.

Bestaat je band uit oude vrienden of zijn het "hired hands"?
Er zijn een paar nieuwe mensen bij, maar de meesten zijn oude vrienden. Drummer Charley Drayton ken ik al vele jaren; Marc Ribler heb ik er vorig jaar bijgebracht voor een plaat. Eddie (Manyon) en Stan (Harrison), twee blazers, gaan zelfs helemaal terug tot The Jukes (van Southside Johnny & The Asbury Jukes, die hij mee oprichtte, nvdr)!

Even over je tv-werk: geloof je dat het klassieke formaat van televisiereeksen nog een toekomst heeft?
Er zijn meer en meer kanalen om inhoud over te verdelen.. Dus het zou eigenlijk eenvoudiger moeten zijn om iets te maken dan vroeger. Ik begrijp ook niet waarom het zo moeilijk is om mijn nieuwe reeks te maken. Maar ik kom zeker terug!

Er gaat een gerucht dat Bruce Springsteens song Bobby Jean over jou gaat (over Stevens vertrek bij de E-Street Band in 1984, nvdr), kan je dat bevestigen?
(Lacht.) Ik vraag hem er nooit naar. Laat het ons daar bij houden, haha.

Kris Kristofferson speelde onlangs nog in de Roma, waar jij ook staat. Hij vierde daar zijn eenentachtigste verjaardag. Zie jij jezelf nog zo rusteloos zijn op die leeftijd?
Wow! Ik hoop dat ik nog steeds aan het werk kan zijn, als de gezondheid en het geluk het toelaten. Kristofferson is één van de groten. Eenentachtig! Wow! God zegene hem, right?

Geloof je nog in het potentieel van jonge bands of zijn het de oude helden die het nog steeds waarmaken?
Wel, ik heb al meer dan zevenhonderd nieuwe groepen geïntroduceerd in mijn radioprogramma. Dus ze zijn er wel en ze maken goeie rock-'n-roll. Maar het is moeilijk, het is een zeer gefragmenteerde wereld: de infrastructuur is er niet, dus het is moeilijker dan ooit. Maar er zal altijd iets zijn, zelfs als je enkel lokaal kan spelen. Zorg voor lokale ondersteuning. Dat is wat er toe doet. Dan kan je er misschien van leven.


28 juni 2017
Stefaan Van Slycken