Kids In Glass Houses "Wij zijn knapper"

Kids In Glass Houses. Het is de ongebruikelijke naam van de nieuwe poprock-sensatie die onze contreien onveilig maakt. Voor hun show met Simple Plan kregen wij de kans om met gitarist Iain Mahanty en bassist Andrew Shay een gezellig babbeltje te slaan.

(Eindredactie: Sofie (Baudewijns) heeft volgens mij nog foto's van deze band gemaakt tijdens hun set. Misschien kan één van die foto's bij dit interview?)


Jullie zijn al een paar jaren bezig met de band. Waarom heeft het zolang geduurd tot jullie naar Europa kwamen?
Iain Mahanty (gitaar): We hebben gewacht op de juiste kans. Het kost behoorlijk wat geld om naar hier te komen en te touren. We hebben op de juiste band gewacht. We wouden niet onmiddellijk een Europese headline-tour doen, want er is hier toch bijna niemand die ons kent.

Veel mensen dachten dat jullie mee zouden komen op de Europese tournee van The Blackout eerder dit jaar.
IM:
We wouden dat aanvankelijk ook, maar op dat moment was het voor ons nog te duur. Het zou wel fantastisch geweest zijn.

Jullie zijn gewoon om grote shows in het Verenigd Koninkrijk te spelen voor een publiek dat jullie nummers kent. Hoe is het om hier in Europa te spelen, waar jullie nog relatief onbekend zijn?
IM:
We vinden het wel leuk. Het is eigenlijk hetzelfde als toen we in de UK begonnen.
Andrew Shay (bas): Ja, het is alsof we terug zijn gegaan in de tijd!

Hoe is de reactie op jullie nummers tot nu toe geweest?
IM:
We hebben nog maar één show gespeeld, gisteren in Keulen. De reactie van het publiek was heel goed en we hebben achteraf nog een paar leuke mensen ontmoet.

Soms kan een publiek erg koeltjes staan tegenover de supportact. Is het niet moeilijk om mensen te overtuigen?
AS:
Het kan soms moeilijk zijn, maar het is een nieuwe uitdaging.
IM: Wij amuseren ons rot als we op het podium staan, we malen er niet zo om.

Jullie zijn allemaal van Wales afkomstig en in onze contreien worden jullie dan meteen geassocieerd met succesvolle Welshe bands als Lostprophets en Funeral For A Friend. Hebben jullie het gevoel dat er hierdoor een zekere last op jullie schouders rust, dat jullie je moeten bewijzen?
AS:
Dat zou ik niet echt zeggen.
IM: Die twee bands zijn altijd een grote inspiratie geweest wat betreft hun werkethiek en wat ze bereikt hebben.
AS: We kijken meer naar ze op dan dat we het gevoel hebben ons tegenover hen te moeten bewijzen.

Is het dan niet vervelend dat mensen je meteen met die bands vergelijken als ze ontdekken dat jullie van Wales zijn?
IM:
Niet echt. We nemen het er gewoon bij.
AS: In het begin was het misschien wel vervelend, maar nu zijn we eraan gewend.

Op dit moment zijn er in Wales veel kleine bands die op het rocktoneel verschijnen, zoals Attack! Attack! en The Blackout. Wat is volgens jullie hetgeen dat Kids In Glass Houses van die andere bands onderscheid?
AS:
Wij zijn knapper.
IM: Wij hebben meer tattoo’s (lacht). The Blackout zijn een stuk heavier en Attack! Attack! is meer rock. Wij zijn daarom niet noodzakelijk softer, maar we hebben een poppy edge.
AS: In onze muziek zit veel ritme. De nummers die wij schrijven zijn zonder twijfel een stuk melodieuzer en catchy.

Jullie hebben vrij recent een contract getekend bij Roadrunner Records.
AS:
We hebben in december 2007 getekend. Als je bedenkt hoe lang we al bezig zijn, is dat inderdaad vrij recent.

Waarom hebben jullie uiteindelijk beslist om toch die stap te nemen? Waarom net dat label?
IM:
Roadrunner was het label dat ‘het’ het meeste had. Ze wisten vanaf het begin dat we een erg zelfstandige band waren. We maakten onze eigen merchandise, reden met eigen vans naar een show etc. Ze weten dat we graag die controle over dingen hebben en ze laten ons nog altijd zoveel mogelijk zelf doen. Andere labels doen gewoon wat ze willen met bands.
AS: Er waren een paar labels die geïnteresseerd waren in ons, maar zij waren het label dat al meteen erg rechtuit waren. Ze zeiden gewoon: “we like your band and we’d like to work with you”. We appreciëren hun eerlijkheid enorm.

Als jullie nog altijd over veel dingen zelf mogen beslissen, is er dan veel veranderd aan jullie leven als een band met dit contract?
IM:
We kunnen niet àlles doen wat we willen, maar als het over zaken als singles gaat, komen ze altijd eerst naar ons.
AS: Zo mag Aled (Philips, zanger) nog altijd de designs van onze cd’s voorzien. Er zijn veel labels die zo’n dingen allemaal zelf beslissen, zonder eerst even te gaan aankloppen bij de band zelf.

Laten we even terugkeren naar het verleden. Wanneer beseften jullie dat jullie met deze band echt iets konden bereiken?
AS:
De eerste keer dat we op de affiche van Reading Festival stonden. We speelden op het kleinste podium. De tent was tjokvol, de mensen stonden tot drie rijen buiten. Op dat moment hadden we nog geen label. We hadden net een EP met slechts een paar nummers gereleased.
IM: Op dat moment realiseerden we ons: “mensen komen naar ons kijken!”.
AS: Er speelden rond dezelfde tijd een hoop andere bands waar ik persoonlijk liever naar zou zijn gaan kijken. (lacht)
IM: We deden het eigenlijk alleen voor het plezier. We wouden het wel for a living gaan doen, maar we wisten dat slechts een paar bands zo ver geraken.

Jullie hebben tot nu toe gespeeld op festivals als Reading, Leeds, Give It A Name en The Full Ponty. Maar op welke prestatie zijn jullie het meeste trots?
IM:
Slechts een paar dagen geleden hebben we een headlineshow gespeeld in de Astoria in Londen. Dat is hetgeen waar je van droomt als je gitaar begint te spelen en je lievelingsbands ziet optreden.
AS: Iedere goede band heeft in de Astoria gespeeld. Je kan jezelf geen succesvolle band noemen zonder in die zaal te hebben opgetreden.

Na deze tour zullen jullie een debuutalbum hebben uitgebracht en een UK én Europese tour hebben afgerond. Wat staat er nog op het programma?
AS:
We zullen blijven touren; we willen op zoveel mogelijk verschillende plaatsen spelen.
IM: Misschien hebben we volgend jaar al een nieuw album uit, wie weet.
AS: We blijven nieuwe nummers schrijven; dat nieuwe album zal er zo snel mogelijk aankomen.

Hebben jullie al nieuw materiaal klaar?
IM: Op dit moment hebben we zo’n vijf nieuwe nummers, maar we zijn nog niet zeker of die de nieuwe cd zullen halen. We zijn de oude nummers al beu. (lacht)
AS: We hebben veel oude nummers die reeds op de EP stonden op het album gezet. Daarvan waren slechts 2000 exemplaren uitgegeven en we vonden het zonde om de nummers die erop stonden, weg te gooien. Maar het is ook erg verlossend om aan nieuwe muziek te werken.

Bedankt voor het interview en veel succes vanavond.
IM:
Bedankt, we kijken er erg naar uit!

November 8, 2008