Handsome Furs 'Ik wil dat mensen opgewonden raken van onze muziek'

'Ik wil dat mensen opgewonden raken van onze muziek'
Alexei Perry en Dan Boeckner vormen het hyperactieve koppel achter Handsome Furs. Ze hadden er voor hun veel te korte passage op Domino al een bewogen dag op zitten. Tijdens hun rit naar de Ancienne Belgique vloog hun wagen in brand waardoor ze zo erg van hun melk waren dat ze niet eens meer wisten hoe lang ze juist op het podium stonden. Na 23 minuten beslisten ze om er maar meteen komaf mee te maken. Backstage gaat het van de ene verontschuldiging naar de andere en zijn ze een beetje jaloers op de wildebrassen van Health die op datzelfde moment een etage lager veertig minuten lang loeihard het beste van zichzelf staan te geven.


Het is niet de eerste keer dat jullie in België spelen. Jullie stonden ook op het Etoiles Polairesfestival waar alles rond de muziekscene van Montréal draaide. Is die te vergelijken met de scene van Londen of Brooklyn?
Alexei Perry: Neen, in Montréal zijn we niet zo competitief aangelegd. We zijn Canadezen hé en doen het gewoon rustig aan. We delen ook materiaal en studio’s met andere bands.
Dan Broeckner: Bij ons werken alle bands samen.
 
Net een grote familie.
Alexei: Eigenlijk wel, we wonen ook allemaal een paar straten van elkaar vandaan. Eigenlijk wonen de meeste muzikanten van Montréal in dezelfde wijk. Daardoor werkt iedereen heel nauw met elkaar samen.
 
Is er een bepaalde ‘sound’ die typisch is voor Canadese muziek?
Alexei: Zo’n typische sound hebben we niet in Canada. Er is geen echte relatie tussen de stijlen en we werken ook samen met heel uiteenlopende bands. Niemand klinkt hetzelfde en dat is eigenlijk wel fijn zo.
 
Tegenwoordig kan je aan de muziek alleen al horen of een band uit Brooklyn of Londen komt.
Alexei: Inderdaad, dat merk ik soms ook. Die bands gaan op den duur allemaal hetzelfde klinken.
Dan: Dat heeft ook weer te maken met onze desinteresse in competitie. Als er geen competitie is, kan je zonder problemen je zin doen. Terwijl er in de scene van New York zo’n harde concurrentie is dat ze elkaar binnen een genre wel de loef moeten afsteken. De ene band treedt er in het spoor van de andere populaire band.
Alexei: Het leuke aan Montréal is dat de muziekscene zo divers is.
 
Klopt het dat jullie debuut 'Plague Park' geïnspireerd werd door op Scandinavië?
Alexei: We zijn daar gaan touren vooraleer we eigenlijk al iets afgewerkt hadden. Op dat moment hadden we nog nooit een set gespeeld. Ons eerste concert was in Oslo en uiteindelijk hebben we uit heel dat avontuur veel inspiratie gehaald.
 
Waar komt de inspiratie van 'Face Control' dan vandaan?
Dan: Van onze tour door Oost-Europa, Rusland, Servië en de Baltische staten. Eigenlijk is al onze muziek door touren geïnspireerd.
Alexei: On the road zijn we het productiefst. (lacht)
 
Reizen is dus zeer belangrijk voor jullie?
Alexei: Absoluut, maar we doen het ook graag. Het is écht iets wat we allebei in ons leven willen doen. We komen uit een heel klein stadje en hadden nooit gedacht dat we ooit naar al die plekken zouden kunnen reizen. Maar nu is het echt wel belangrijk en we zoeken ook de plekken uit waar we echt heen willen.
 
Weten jullie nu al waar de inspiratie voor het volgende album vandaan zal komen?
Dan: Niet echt, maar we zijn wel van plan om in september naar China te trekken.
Alexei: Misschien komen daar ook weer enkele gekke ideeën uit. (lacht)
 
Welke reactie moet jullie muziek bij het publiek oproepen?
Dan: Ik wil dat mensen opgewonden raken van onze muziek. Mijn favoriete optredens zijn die waar mensen echt de energie voelen. Het publiek kaatst die energie ook terug. De beste optredens zijn die waar er een connectie is tussen ons en het publiek.
Alexei: Soms heeft zo’n optreden iets heel buitenaards, iets dat je niet kan vatten.
Dan: Als dat gevoel er is, dan zit het goed.
 
Toen we jullie in Gent zagen, was 'Face Control' nog niet uit, maar toch speelden jullie er al heel wat nummers uit. Is het niet moeilijk om voor een publiek te spelen dat die songs helemaal niet kent?
Alexei: Helemaal niet. Maar dat komt ook omdat we zo vaak spelen op plekken waar ze nog nooit van ons gehoord hebben en waar ze onze muziek sowieso niet kennen. Dat is waar we het daarnet over hadden: als we ons laten gaan en het publiek gaat daarin mee, dan stoort het niet als ze de muziek niet kennen.
Dan: Tijdens een concert proberen we ook altijd nieuwe dingen uit. Iets dat nog niemand gehoord heeft, dingen die we even voordien onderweg nog zitten schrijven hebben.
 
Alexei, jij schrijft ook gedichten en kortverhalen. Komen sommige van die ideeën ook terug in songteksten?
Alexei: Soms herwerken we stukken tekst die ik voordien geschreven heb, zodat ik ze kan zingen en zodat we er muziek bij kunnen verzinnen. We werken wel hard aan onze songteksten. Soms zo hard dat we erin blijven vastzitten. (lacht)
 
Waarschijnlijk heb je de volgende vraag al vaak gehoord, maar is het soms niet moeilijk om als koppel in een band te zitten en op tournee te gaan? Jullie hebben immers geen andere muzikanten rond jullie heen.
Alexei: Wel, de waarheid is dat het net gemakkelijker is.
Dan: Ik denk daar ook zo over.
Alexei: We houden allebei enorm van reizen en als koppel is het dan handig dat we ook echt samen kunnen genieten van de plekken waar we spelen. We zijn maar met z’n tweeën, we weten van elkaar wat we willen bezoeken en we hebben geen band waar we rekening moeten mee houden. We doen gewoon waar wij zin in hebben en lopen dan als echte toeristen door de stad. Daarnaast is het ook handig dat we gewoon de hele dag lang aan onze muziek kunnen werken omdat we constant samen zijn. We kunnen gewoon in onze woonkamer zitten en muziek beginnen maken.
 
Enig idee wat je nog wil bezoeken nu je in Brussel bent?
Alexei: Jammer genoeg moeten we onze auto laten herstellen, veel meer dan een garage zullen we van de stad dus niet te zien krijgen.
Dan: Mijn oorspronkelijke plan was om lekker op café te zitten met een Duvel voor m’n neus. Want dat bier: wow, daar houden we van!
 
Weet je dat Duvel eigenlijk Vlaams dialect voor "devil" is?
Alexei: Echt waar? (lacht)
Dan: Duivels sterk ook. Fijn om het interview met dit onderwerp te beëindigen.
 
Daarmee zijn wij het volmondig eens: proost.

May 7, 2009
Sanne De Troyer