Fujiya & Miyagi Brandende lampjes

Brandende lampjes
Een van de hoogtepunten op het laatste Dourfestival en absolute topper op zondag was het Britse Fujiya & Miyagi. De idiote naam alleen al (Fujiya is een merk van een platenspeler en Miyagi was een personage in ‘The Karate Kid’) toont aan dat zij helemaal niet aansluiten bij de Britpop.

Geïnspireerd door de krautrock, maken zij een schitterende hedendaagse versie van het beste van Can en Kraftwerk met een bijzonder dansbaar en eigentijds resultaat. Dit najaar verschijnt hun derde cd onder de titel ‘Lightbulbs’. David Best, zanger-gitarist van dit onlangs met een drummer tot kwartet uitgebreide trio, was zo vriendelijk onze vragen naar aanleiding van het Dourfestival te beantwoorden.

We hebben erg genoten van het optreden op Dour. Jullie begonnen met een drumcomputer. Is het de bedoeling dat dat zo blijft of zal de drummer uiteindelijk alle nummers voor zijn rekening nemen?
David Best:
Dankjewel. Uiteindelijk zal het grootste deel van de songs wel met drums worden gespeeld. De nieuwe tracks moeten we echter nog oefenen met Lee (Adams, de nieuwe drummer, nvdr). Op die manier komen we dan wel te weten wat er wel of niet werkt. De drummachine zal er waarschijnlijk op één of andere manier toch nog bij betrokken blijven.

Waarom vonden jullie plotseling dat jullie een drummer nodig hadden?
We wilden meer dynamiek op het podium zonder daarin beperkt te worden. Met een drummer is het ook eenvoudiger om nieuwe ideeën uit te proberen. Hij moet immers niet worden geprogrammeerd zoals een drumcomputer.

In Dour droeg Lee een t-shirt van Can. Hebben jullie hem op die manier ontmoet? Omwille van jullie gedeelde interesse in krautrock?
Jaren geleden heb ik Lee ontmoet op het All Tomorrows Partiesfestival in Camber Sands. We bleken toen recht tegenover elkaar te wonen in Brighton. Vanuit de huiskamer konden we probleemloos naar elkaar wuiven. Toen we de beslissing namen een drummer te engageren, was hij de enige waaraan ik dacht.

Zal de muziek veranderen met een drummer? Vind je dat dat al duidelijk is op het nieuwe album?
Eigenlijk speelt hij op slechts twee nummers mee. De verandering zal dus eerder gradueel dan wel radicaal zijn. Vooral live zal die verandering te voelen zijn. Door zijn inbreng klinken we niet alleen een beetje sneller, maar ook een stuk opwindender.

Wat mogen we verwachten van het nieuwe album? Waar komt de titel ‘Lightbulbs’ vandaan?
‘Lightbulbs’ verwijst naar cartoonfiguurtjes. Als die een idee hebben, verschijnt er zo’n lamp boven hun hoofd. Deze songs zijn als dergelijke lampen. Knickerbocker, dat we trouwens in Dour hebben gespeeld, zal de eerste single worden. Waarschijnlijk is het de snelste en meest directe track op de plaat. Het einde van dat nummer doet me denken aan de muziek die ze op ijsbanen spelen. Andere nummers op de cd zijn onder andere Uh en Sore Thumb, die ook op de setlist stonden in Dour. Het laatste nummer op de plaat is de enige instrumental en heet Hundreds And Thousands. Er zijn ook twee wat tragere songs, Goosebumps en het titelnummer, waar we heel erg tevreden over zijn. Op de nieuwe plaat is de zang meer naar voor gemixt waardoor de teksten beter verstaanbaar zijn.

We lazen ergens dat je teksten niet erg belangrijk vond. Klopt dat? Is dat veranderd op het nieuwe album?
Dat moet een vergissing zijn. Ik vind teksten heel erg belangrijk. Waarschijnlijk bedoelde ik dat de klank van de woorden minstens even belangrijk is als hun betekenis.

De manier waarop je zingt, draagt ook bij tot het gevoel van een nummer. Je zingt eentonig, haast hypnotiserend.
Mijn stembereik is niet meteen erg groot. Ik moet het dus eerder hebben van ritme. Vandaar dat je bij dat algemene gevoel uitkomt dat je net beschreef.[pagebreak]

Hebben jullie de plaat opnieuw zelf geproduceerd? Hebben jullie plannen om in de toekomst met een producer te gaan werken?
We hebben de plaat inderdaad zelf geproduceerd. Steve (Lewis, toetsenist en programmeur, nvdr) heeft het programmeren voor zijn rekening genomen en Alan Boorman, een vriend, heeft de mix verzorgd. Ik zou het wel zien zitten om met een producer te werken, maar zou even goed bezorgd zijn dat we zouden verliezen wat ons geluid bepaalt. De productie van de nieuwe Beck en Gnarls Barkley door Danger Mouse vond ik te gek.

Vind je dat jullie geluid is geëvolueerd sinds het debuut?
Sinds het eerste album, ‘Electro Karaoke’ zijn we met reuzenschreden gevorderd wat betreft onze songs en het geluid. Met die plaat stonden we net op eigen benen terwijl we nu precies weten wat we willen. Ik hoop dat de volgende plaat opnieuw een nieuwe start inhoudt, maar ik heb nog geen idee welke richting hij op zal gaan.

Wat vind je ervan als men de term krautrock nog altijd voor jullie muziek gebruikt? Vind je dat hij nog klopt?
Ik ben gek op Duitse muziek uit de jaren zeventig. Als ze ons daarbij vinden passen, stoort me dat dan ook helemaal niet. Het zou veel erger kunnen zijn. Nochtans is die term een beetje misleidend. Ik ben namelijk net zo goed dol op soul uit de sixties. Het is ook allemaal al eens gedaan geweest dertig jaar geleden. Het heeft dus geen zin om gewoon het werk van anderen te gaan kopiëren. Wij willen bekend staan om onze eigen ideeën.

Was krautrock het streefdoel toen jullie begonnen met muziek? Is dat nu nog zo?
De beste stukken van groepen als Can en Cluster (Duitse krautrockband die de voorloper van de ambientmuziek wordt genoemd, nvdr) in combinatie met de elektronische muziek van labels als Warp en Morr Music is zowat de “blueprint” voor onze muziek. Het is vooral het gebruik van die robotachtige beat en het feit dat mijn stem schatplichtig is aan Damo Suzuki (zanger van Can, nvdr) dat ons aan die beweging bindt.

Vinden jullie dat jullie passen in de Brighton scene?
Eigenlijk heb ik dat nooit zo aangevoeld, maar dat geldt waarschijnlijk voor zowat elke band uit Brighton. Er zijn goede groepen als The Go Team, maar de verschillen tussen ons zijn fundamenteel. Ik vind het wel fantastisch dat iedereen zijn eigen ding doet.

Zijn er samenwerkingen of remixen gepland?
Als alles goed gaat, werken we binnenkort samen met onze vrienden van Project Jenny Project Jan uit Brooklyn. We hebben net een remix voor Mercury Rev gedaan en hebben samengewerkt met Bomb The Bass aan een nummer dat Butterfingers zal gaan heten.

November 8, 2008
Patrick Van Gestel