Channel Zero We gaan nog steeds zweten

We gaan nog steeds zweten

Channel Zero gaat Unplugged! De band gaat de komende maanden helemaal back to basics met een album waarop de alom gekende songs in verrassende versies gebracht worden; met dank aan de arrangementen van Michel Bisceglia en … wat strijkers. Het resultaat is indrukwekkend verfrissend en toont eens te meer de kracht van de epische songs die Channel Zero op haar palmares heeft. Het album gaat gepaard met een uitgebreide theatertour in de culturele centra van België. Wij spraken met Franky De Smet-Van Damme.



We waren verrast dat een band als Channel Zero een unplugged-cd uitbracht!
Dat is eerder toevallig gebeurd, toen we Michel Bisceglia ontmoetten. Hij maakt veelal filmmuziek en we voelden een raakpunt. Er was een klik. Op een of andere manier zat dat juist. Dat was het gevoel in het begin. Door zijn andere projecten leek het soms alsof we buiten zijn vaarwater aan het dobberen waren. Maar toch zat het goed. Het was een enorme uitdaging voor ons als groep. Wij zijn normaal vrij heftig en toch moest er het unplugged en klassieke concept bijkomen. Het was een lange rit, die de moeite waard was.

Moest je dan ook je nummers herschrijven?
Hier en daar zijn een paar lichte aanpassingen gebeurd. We hebben de versterkers achterwege gelaten en kozen volop voor de akoestische gitaar wat toch helemaal anders klonk. In die zin hebben we lichte verschuivingen moeten doen inzake tuning. Het werd een boeiende zoektocht. Ik denk dat het resultaat mag gezien worden. Sommige nummers hebben nog meer diepgang gekregen. Onze vaste basis hebben we moeten achterlaten, maar het loonde de moeite.

Hoe was het om als rockers de harde gitaren achterwege te moeten laten?
We konden niet anders (lacht). De gitaren, die we anders gebruiken, zijn toch redelijk specifiek. Er zit nogal wat techniek achter. Nu zorgden ze voor een heel andere impact. De drums zijn wel min of meer gelijk gebleven, maar voor de rest was het aanpassen. Boeiend!

Jullie gaan ook spelen in culturele centra. Is dat nieuw?
We hebben er helemaal geen ervaring mee. Het zal de eerste keer zijn dat we voor een zittend publiek spelen; en ook wij zullen neerzitten tijdens onze show. Stel je voor! We wisten dat van bij de start van dit project. Ik was vroeger verkoper van pa-systemen en dus ken ik de wereld van de culturele centra heel goed. Als band gaan we spelen op plaatsen waar we nog niet geweest zijn. Verandering van spijs doet eten.

Voor jullie was het toch een hele omschakeling in het musiceren. Hebben jullie ondertussen al een beetje de smaak te pakken van het akoestisch spelen?
Ik denk dat we nu een iets op poten gezet hebben dat anders is. Ons traditionele verhaal laten we niet achter, maar dit kan wel een uitloper krijgen. We willen het niveau van de shows hoog houden. Daarin zit een mooie uitdaging. Zo hoop ik ook dat onze tour nog verlengd wordt naar volgend jaar en dat er eventueel wat festivals inzitten. Het is aan ons om te tonen dat we die shows waard zijn. Ik heb er wel een goed gevoel bij.

In het verleden gingen jullie helemaal op in jullie eigen shows waarbij het volume loeihard stond. Zal het ook lukken om je te laten gaan bij de shows in intieme bezetting?
Die intensiteit van onze shows zal nu op een andere manier beleefd worden. We brengen het anders en op repetities bleek al snel dat het wel iets had. Voor mij verandert er an sich niet zo veel. De stem blijft min of meer gelijk. Ik ga iets minder doorduwen met mijn stem, maar de intensiteit zal hetzelfde zijn. We gaan nog steeds zweten.

Jullie spelen tweeëntwintig concerten op een maand. Dat lijkt heel veel.
... maar het is wel haalbaar. Het enige waarvoor ik moet zorgen is dat ik niet ziek word of verkoudheden oploop tijdens die vijf weken. Het zal wel meevallen. De shows volgen elkaar snel op maar de band heeft voldoende ervaring en bagage om dat aan te kunnen.

Jullie spelen ook twee keer in Wallonië: in Luik en Charleroi. Hoe staat het met de populariteit over de taalgrens?
Wallonië was vroeger "iets bewandelbaarder"; in de nieuwe versie is dat moeilijker. We hebben veel lokaal gespeeld en Wallonië is ook een andere markt. In Vlaanderen gebeurt er meer rond Channel Zero. En in 2010 is dat als het ware zelfs een beetje ontploft. Mochten we niet in Wallonië gaan spelen, zouden onze fans toch wel ontgoocheld zijn. Maar je kan het niet vergelijken met Vlaanderen. Begin jaren negentig was de verhouding in populariteit fifty-fifty, nu zit die op zeventig - dertig in het voordeel van Vlaanderen.

Hoe is het om de nieuwe generaties aan te spreken?
We hebben al heel veel mensen van vroeger gezien met tienerkinderen. Die kwamen dan mee en borduurden verder op het verhaal van hun ouders. Vrij komisch, maar best leuk. De tijd staat niet stil.

Op 17 november spelen jullie in je thuisplaats Brugge. Wordt dat een bijzonder concert?
Misschien wel speciaal, omdat we voor het eerst in Brugge zullen spelen. In de heavy versie is ons dat nooit gelukt. Er komt ook altijd veel volk kijken in het mooie, culturele centrum. Ook dat wordt een uitdaging. Die show moet minstens even goed zijn als de andere. Iedereen, die een ticket koopt, moet waar voor zijn geld krijgen. Iedereen moet het de max vinden. Daarom brengen we een heel speciale lichtshow, die nog niet eerder is gezien in België. We zitten met een soort lichtspektakel, dat letterlijk onder ons begint en dan stilaan naar achteren wordt geprojecteerd. Ik denk dat het iets wordt om naar uit te kijken. Ik ben erg benieuwd, ik denk dat we er klaar voor zijn!

Alle info over de plaat en de tour: www.channel-zero.be, www.kardini.be en www.mostiko.be.


October 14, 2015
Steven Verhamme