Beatsteaks De Punks uit 1977 zijn de bazen van de platenmaatschappijen van nu.

De Punks uit 1977 zijn de bazen van de platenmaatschappijen van nu.
De Beatsteaks zijn van een simpel Duits punkrockgroepje uit de jaren '90 uitgegroeid tot een wereldbekende popgroep die zelfs al op verschillende soundtracks van games stond en onlangs nog op de soundtrack van Spiderman 3 te vinden was. Na hun doortocht op Pukkelpop dit jaar krijgen we Thomas Götz nog eens te zien en te spreken in de Brusselse Ancienne Belgique.


De titel van het nieuwe album '.limboh messiah' bevat bevat geen hoofdletters en start met een punt. Wat is de reden van deze ongewone aanpak?
We houden van korte titels en we vinden dat alles een zekere stijl moet hebben, zelfs de naam van het album. We vonden het wel grappig klinken. De zanger van Tocotronic (een bekende Duitse rockband, red.) heeft ons overtuigd om het album zo te noemen. Wij hebben met hem getoerd, en toen we hem ons lijstje met mogelijke albumtitels lieten zien, zei hij dat 'limboh messiah' de beste titel voor een punkrockplaat was die hij ooit zag. Blijkbaar is Limbo een voorgeborchte van de hel, waar ongedoopte kinderen en kinderen die zich niet gedroegen naartoe gingen als ze stierven. Daar werden ze gestraft met verveling. Dus eigenlijk is het de beste plaats om punkrock te spelen. Punk werd namelijk uitgevonden door verveelde kinderen die instrumenten begonnen te spelen… dus is het de perfecte titel voor een punkrockalbum.(lacht)
 
Jullie zijn van punkrock opgeschoven naar een meer rockgeoriënteerde sound, met meet anthem-achtige nummers zoals .cut off the top. Is daar een reden voor?
Ik denk niet dat we plots mainstream geworden zijn, omdat we andere muziek spelen. Het is meet dat punkrock zo’n tiental jaar geleden namelijk zelf tot de mainstream is gaan behoren. Ooit was er een duidelijk onderscheid,maar de punks uit 1977 zijn nu vaak de bazen van platenmaatschappijen. Als het op onze muziek aankomt geldt er in onze band maar één regel: We willen onszelf niet herhalen. We zijn niet zoals The Ramones die hun hele carrière lang bij hetzelfde geluid bleven. Niet dat dat slecht is hoor. The Ramones zijn de beste band ooit en het is geweldig dat ze nooit van sound veranderden, ook al werd alles rondom hen anders. Bij ons is het alleen omgekeerd: Komt er iemand met een gitaarriff op de proppen die aan een ander nummer doet denken, dan gooien we het weg en beginnen we opnieuw. We hebben alle vijf een verschillende muzieksmaak en dus heeft iedereen een andere inbreng. En daarom klinken onze platen ook van elkaar.
Eigenlijk is het best wel grappig dat je dat vraagt, want in Duitsland vragen ze ons steeds waarom we weer zo hard spelen en waarom we teruggingen naar punkrock. Ze vonden dat we geweldige popsongs speelden zoals Hand In Hand. Het hangt er dus maar van af hoe je het bekijkt. Als we popmuziek maken, dan proberen we echte popmuziek te maken en als we punkrock maken, dan proberen we in de geest te werken van bands zoals Bad Brains. Ik weet niet hoe de volgende plaat gaat zijn, maar het klinkt altijd wel een beetje als de muziek die we op dat moment beluisteren.
 
In 2004 hebben jullie een award gewonnen op de MTV European Music Awards voor “Beste Duitse Act”. Dit jaar zijn jullie ook genomineerd. Hoge verwachtingen?
Nee, we hadden ook geen verwachtingen toen we wonnen. Ik geef niet echt om prijzen. Het gaat me om muziek maken, het is geen wedstrijd. Het enige goede eraan is dat de award  opgekozen werd door het publiek en niet door een of andere jury. Als we nog eens winnen, goed zo. Maar het maakt niet zoveel uit. .
 
Wat deed jullie beslissen om van een indie-label zoals Epitaph te verhuizen naar een "major" als Warner?
Betere condities voor de band. Betere communicatie speelde ook wel een rol. De verstaanbaarheid tussen Berlijn en Hamburg is veel beter dan die tussen Berlijn en Nederland (Europees kantoor van Epitaph ligt in Nederland, red.) omdat we dezelfde taal spreken. Het kan eigenlijk niet simpeler. Misschien heeft meer geld er ook wat mee te maken. Omdat het een groter label is, krijgen we een betere distributie. Ik was 36 toen ik de deal met Warner tekende en ik had schrik dat ze iets totaal anders van ons gingen proberen te maken, omdat we al een stevige fanbase hadden. Maar ze wisten ook met wie ze te doen hadden, dus ze wisten ook wat ze kochten.
 
Zowel bij het optreden in de AB als op Pukkelpop was er een singalong tijdens .cut off the top. Jullie zingen dan een stuk van The Dock Of The Bay van Otis Redding. Heeft deze song voor inspiratie gezorgd?
Het heeft de song niet geïnspireerd… maar hij was wel één van de beste zangers ooit. Wat hij heeft verwezenlijkt in zijn leven was gewoonweg fantastisch.
 
Wie inspireert jullie nog?
Persoonlijk? Ik ben het meest geïnspireerd door bands die ik live zie. Geen Sgt. Peppers of iets gelijkaardigs dus. Nee, The Thermals of Rocket From The Crypt live zien spelen in een kleine club in Berlijn, dat inspireert me. Misschien The Pixies… of de nieuwe Robert Wyatt-plaat. Echt, het gaat bij mij van Depeche Mode tot AC/DC. Werkelijk alles is mogelijk. Maar het meest inspirerende blijft voor mij toch wel de band z’n materiaal live zien brengen. Dat kan je gewoonweg niet overtreffen. Het is de interactie en niet zozeer de muzikale kwaliteiten van de band die voor mij tellen. Het kan me niet schelen als er iemand sneller gitaar kan spelen dan mij. Het is geen Olympische titel. Er zouden geen competitie in mogen bestaan... sportmuzikanten… Wie is de snelste speler van de stad? Daar geef ik dus niet om… Eddie Van Halen kan me bijvoorbeeld weing schelen.
 
Serieus? 
Nee. Ik geef meer om de energie van de bands die we live zien en de bands waar we mee spelen.
 
Dit is het tweede album met enkel Engelstalige nummers. Een bewuste keuze met als doel een groter publiek te bereiken?
Nee, het is gemakkelijker om een groter publiek in Duitsland te krijgen door Duitstalige nummers te spelen. Het is dus eigenlijk net omgekeerd. We zijn nu eenmaal opgegroeid met engelstalige muziek. Maar we spelen ook nog songs in het Duits hoor. Op een van de singles van ons album staat Frieda und die Bomben als B-kantje. En in oktober hebben we een EP uitgebracht met een Duits nummer, en waaraan een Duitse hiphopper aan mee heeft gewerkt. Eigenlijk houden we wel van Duitse teksten, maar we hebben een nogal laag zelfbeeld, en we hebben dus het gevoel dat onze Duitse lyrics niet zo goed zijn. Daarom schrijven andere mensen onze Duitstalige songs. Live spelen we in eigen land vaker Duitstalige nummer, omdat het publiek dan makkelijker meezingt, maar het heeft dus niets te maken met een internationale markt of zo. 

 
Dus er zijn geen plannen om de wereld over te nemen?
(lacht) Nee, wij Duitsers hebben het al eens geprobeerd en het is niet gelukt. Dus daar laten we het bij.

November 8, 2008
Tim Van Hal