vi.be: Vilify

Bornem heeft niet voor niets de eerste drie letters gemeen met “boring”. Slechts één keer per jaar is er daar iets te beleven en dan nog alleen als je sadomasochistisch aangelegd bent en honderd kilometer wil stappen. Geen wonder dat Michiel Van Acoleyen zijn toevlucht zocht in de muziek.

Bornem heeft niet voor niets de eerste drie letters gemeen met “boring”. Slechts één keer per jaar is er daar iets te beleven en dan nog alleen als je sadomasochistisch aangelegd bent en honderd kilometer wil stappen. Geen wonder dat Michiel Van Acoleyen zijn toevlucht zocht in de muziek.

De bassist verzamelde Toon Verheyden (Gitaar/ zang) en Daan De Bock (Elektronica/ gitaar) rondom zich, doopte het trio Vilify en trok al bij de eerste poging de aandacht van Studio Brussel, dat hen selecteerde voor De Nieuwe Lichting.

Terecht, zo blijkt uit de drie nummers op hun vi.be-profiel. Van Acoleyen, die ook al eens rondhangt in Brussel, hoorde blijkbaar al eens Afrikaanse klanken uit een bar in Matonge waaien, want zowel in het jaar oude Hoplite als in Before zitten elementen geplukt uit het Afrikaanse continent. In Hoplite zijn dat de percussie en de “hmms”, in Before zitten dan weer woestijngitaren.

Voor de derde track, het verleidelijke Train 44, werd ergens een vrouwenstem geleend die zwoel en verleidelijk “Listen to the tumble weeds”, mocht komen zingen. Wij zouden die jongedame alvast een contract aanbieden, want zij zou zo maar eens de Sylvie Kreusz van de band kunnen worden.

Voor een band die gesticht werd door een bassist, mag het niet verrassen dat de baslijnen beter zijn dan bij de gemiddelde band. Maar ook de zang is verrassend; fris en zwoel tegelijk. De elektronica maakt Vilify dan weer echt een band van nu. Pas maar op, Warhaus en Faces On TV. Vilify is on the way!

(foto: Kaat De Bock)

26 december 2017
Marc Alenus