vi.be januari: Lustrous

U bent fan van Whispering Sons, maar vindt die aanvoerders van De Afrekening al teveel mainstream? Check dan deze band een keer.

Ergens onder de vermaledijde tramsporen van Gent, vonden we in de ondergrond het fijne, vijfkoppige gezelschap Lustrous. De heren brachten eind vorig jaar de ep ‘Spiral Art’ uit, maar dit feit ging zowat aan alle muziekzines voorbij. Ook het winnen van de vi.be Open Autumn Falls wedstrijd (met The Girl Who Cried Wolf en Monnik) leverde de band alsnog geen grote schare volgers op.

Lustrous past nochtans perfect in de huidige stroom postpunkbands die de huidige tijdsgeest verpakt in muzikaal inpakpapier dat verdacht goed lijkt op dat waarmee wij onze boeken en seksboekjes (het mocht niet opvallen) inpakten in de jaren tachtig.

In vier viscerale songs laat Lustrous de sound van Joy Division en aanverwanten herleven, alsof nog een keer alle hoop op een betere toekomst verloren is. “Hope is a trap” klinkt het letterlijk in opener Substance. En in de titeltrack klinkt dat als: “Deprived of light/ A slave to this mental routine/My head feels like a washing machine.”

En zo worden persoonlijke demonen getemd met rammelende gitaren, scheef getrapte, kolkende ritmes en moe getergde stembanden. Hoe intens dat klinkt, kunt u op 3 maart zelf beleven in de Kinky Star in Gent.

18 januari 2019
Marc Alenus