Trenchfoot

Reality Records
Trenchfoot
Thrash metal is aan een heuse heropleving bezig. In de jaren ’80 was het ooit een erg bloeiend genre met een enorme aanhang. Toch stierf het een stille dood. Vandaag schieten de thrashers je echter weer rond de oren en op eigen bodem is dat niet anders. Het levende bewijs is Trenchfoot, een vijfkoppige band die een goede portie oude metal brengt.


Met debuutplaat ‘Turn On, Tune In, Drop Out’ keert Trenchfoot twintig jaar terug in de tijd. De cover kan zo geleend zijn van een oude B-horrorfilm en eens je de band in actie hoort weet je terug wat old school betekent. Na een korte intro volgt immers een snelle gitaarsolo waarna er plaats gemaakt wordt voor snelle, agressieve riffs. Zo typisch voor het genre zijn de vocalen die ergens tussen screams en ruige zang zweven, en deze maken van Trenchfoot die gemene thrashmachine.
 
Helemaal zonder gêne en in pure eightiestraditie pompt de groep met zijn debuut veertien tracks door je stereo. Tijd om te bekomen krijg je niet, nerveuze leadgitaren blijven je om de oren vliegen en de messcherpe songs zijn keer op keer hard. Neem bijvoorbeeld Shortlist, dat duidelijk een ode is aan de muzikale invloeden van Trenchfoot. Eigenlijk is de structuur van dat nummer behoorlijk eenvoudig maar het eindresultaat klinkt zo stoer en “in your face” dat je er wel moet van houden!
 
Gelukkig staat de productie helemaal in verhouding met de muziek. De sound van ‘Turn On, Tune In, Drop Out’ is erg hevig en behoorlijk modern, maar niet op de manier die tegenwoordig schering en inslag is. Duidelijkheid en klaarte zijn veel belangrijker dan massieve bassen, en zo klinkt Trenchfoot nog veel ruiger.
 
Met de “back-to-basics” aanpak scoort het vijftal meer dan goed, al is het overduidelijk dat Trenchfoot er vooral is voor de thrashminnende medemens. Op cd gaat de groep immers al bijna even hard tekeer als op het podium. Dat betekent dat je als luisteraar tegen een stootje moet kunnen, en als dat het geval is breek je samen met Trenchfoot het kot af.

8 november 2008
Pieter Van Wezemael