Sic Bo

Eigen beheer
Sic Bo
De skarockers van Sic bo zijn wellicht geen onbekenden voor de liefhebbers van het licht verteerbare en zeer dansbare genre van de skapunk. De groep ontstond rond de beide broertjes Naudts, die eerder al de spil uitmaakten van de schielijk overleden skapunkgroep The Skavengers. Nu zijn de broertjes terug met een gloednieuwe groep en een demo met vijf spiksplinternieuwe songs. Dolletjes!


Wij stonden ooit met een lopende snotneus en peterselie achter onze oren als een bezetene te dansen op een of ander optreden van The Skavengers. Alle meisjes waren toen nog veel mooier en het scheen ons toe dat de wereld een zeer interessante en vriendelijke fuiflocatie was. De punky skaritmes die de soundtrack van onze jeugd vormden, vervlogen echter in het lawaai van de volwassenheid en ook The Skavengers zetten een punt achter het project dat hen al sinds hun jeugd in de ban had. Deze biografische informatie geven we even zodat u weet waarom deze nieuwe groep onze onverdeelde aandacht meteen opeiste.
 
Al bij de eerste tonen van de eerste song Delirium time wordt duidelijk dat Sic Bo de hardere genres achter zich gelaten heeft en definitief heeft gekozen voor een skageluid. Een trompet, saxofoon en een sporadisch orgeltje begeleiden gitaar, bas en drums nu op permanente basis. De stem van zanger Raf Naudts past veel beter in dit zonnige genre dan bij de meer punkgerichte capriolen van de vorige groep. In het instrumentale nummer Puky geven alle bandleden een welgesmaakt idee van hun harmonieuze en melodieuze kunnen.
 
De songs zijn nog steeds rechttoe rechtaan catchy met simpele maar solide teksten over de frustaties en vreugdes van liefde en werk en de vlakke melancholie van het leven als volwassene. Het derde nummer Come on is een verheerlijking van de vlucht weg van al te serieuze aangelegenheden en mag zeker het hoogtepunt van de demo genoemd worden.
 
Op deze eerste demo van Sic Bo wordt al duidelijk hoezeer de groepsleden muzikaal geëvolueerd zijn sinds The Skavengers. Hoewel we met spijt en pijn in ons hart afscheid nemen van de goede dingen uit onze jeugd, kijken we zeker uit naar hoe het hen verder zal vergaan.
 

8 november 2008
Frank D'hanis