Private Universe

Eigen beheer

Private Universe leverde in het verleden al een hele pak demo’s af. Geen wonder dus dat ze in het circuit al lang geen onbekende meer zijn. En ook het winnen van één van Studio Brussels Demopolls zat daar waarschijnlijk ook voor wat tussen. Wat in ieder geval vast staat is dat dit een blijver is. Wie het niet gelooft hoeft enkel een paar nummers te beluisteren …


Ook deze demo is weer een mooie definitie geworden van wat onbekend talent eigenlijk is. De pop die Private Universe brengt is licht verteerbaar, maar toch ingenieus genoeg om ook de aandachtige luisteraar te plezieren. Helaas telt het schijfje slechts vier tracks (waarvan één live-opname) en dat vertaalt zich in net iets meer dan een kwartiertje muziek. Na een hele resem demo’s verlangt het publiek misschien wel wat meer, en dat geeft dit schijfje nog niet.
 
Maar kwaliteit komt voor kwantiteit, en dat is een slogan die deze heren helemaal begrijpen. Het eerste nummer Throw vangt aan met wat ingetogen percussie waar de keys knap op inpikken. Samen met de rustige gitaren vormt het een luchtig geheel waar je je meteen thuis in voelt. Wat echter wel een trapje lager staat zijn de vocalen die soms ietwat geforceerd klinken in de hogere regionen, en ook horen we soms een slecht accent in de tekst de kop opsteken. Geen enorme problemen, maar wel enkele schoonheidsfoutjes dus. Ook We’re Connected lijdt aan hetzelfde kleine kwaaltje betreffende de uitspraak. Nu hebben de vocalen van Jan en Frederik wel een behoorlijk eigen sound, en dat geeft natuurlijk ook een specifiek karakter mee aan Private Universe. Dat weet de groep maar al te best, en de zang staat dan ook erg uitdrukkelijk in de mix geplaatst waardoor de muzikanten soms wat op de achtergrond verzeild raken.
 
Geen fundamenteel probleem, want in Walls ligt de nadruk wel op een bepaalde gitaarlijn, en de klank van die song is dan ook een pak gebalanceerder. In ieder geval toont het aan dat Private Universe wel degelijk weet hoe een perfect popnummer in elkaar zit, en hoe je het ideaal inmixt. Ook de liveversie van Schuman and the South komt erg goed over op cd en geeft de samenhang tussen de volledige band goed weer, ook in de instrumentaal kalme gedeeltes. Dat de groep talent in huis heeft straalt van het schijfje, en ondanks enkele schoonheidsfoutjes krijg je toch vier oerdegelijke tracks voorgeschoteld waar menig muziekfan wel van moet genieten.
8 november 2008
Pieter Van Wezemael