My Lament

Rotten To The Core
My Lament
Een redelijke nieuwkomer in een weinig populair genre, dat is My Lament. Een half decennium bestaat de groep, en tegenwoordig spelen ze doom metal met een soms wel erg zware invalshoek. Geen licht verteerbaar genre dus, maar dat hield de groep niet tegen om hun eerste demo ‘Beneath The Hidden’ uit te brengen.


Het schijfje telt drie songs, wat op zich niet veel is, maar klokt toch af op vijfentwintig minuten muziek. Dat  toont meteen aan dat het wel om rasechte doom moet gaan die tergend traag opbouwt en geen boodschap heeft aan conventies. En ja hoor, Vilest Of Men vangt meteen aan met een somber klinkende gitaarintro waarna de boel traagjes aan het rollen gaat. Het gevaar is uiteraard dat traag synoniem wordt voor saai, maar My Lament blijft daarvan gespaard. Dat is ongetwijfeld de verdienste van de wissels tussen cleane zang en grunts, en tussen akoestisch en metalgitaarwerk. Zonder geforceerd te klinken vloeien die overgangen naadloos in de songstructuren, en dat is een verdienste. Ook de ingetogen intro die Silent Nights op gang tokkelt voelt meteen juist aan, en een detail zoals de infadende gitaren iets later in die song maakt dat ‘Beneath The Hidden’ als demo toch wel wat extra heeft.
 
The Spirit And The Haze toont aan dat je met een sterk ritme veel kan doen. Aan het begin van dat nummer leggen de gitaren een logge basis, waar het geheel dan op verder boert, enkel om gestopt te worden door een totale breakdown waar de rustige kant dan weer boven komt. Die kunst om te spelen met het ritme is een plezier om te horen, want de variatie die My Lament aanbiedt ligt niet in de kern van de tracks, maar in wat daar rond gebeurt. En om met die werkwijze toch te kunnen boeien moet je goed zijn. Qua klank valt dit het best te linken aan ouder werk van onder andere My Dying Bride of Paradise Lost. Op dat niveau zit My Lament niet, maar deze demo plaatst ze wel meteen bovenaan als het om Belgische doom gaat.

8 november 2008
Pieter Van Wezemael