Haken - 'In A Fever Dream EP'
Steve Vanderperren — 7 augustus 2026
Wat doe je als er plots twee leden van de band opstappen? Dan probeer je zo snel mogelijk nieuw materiaal uit te brengen om toch relevant te blijven. Dat gebeurde met deze Londense band, toen bassist Connor Green en gitarist Charlie Griffiths na respectievelijk twaalf en maar liefst achttien jaar er de brui aan gaven. Het resultaat is een EP met de naam 'In A Fever Dream', die bestaat uit vijf tracks.

Haken is een progressieve metalband die sinds 2007 het mooie weer maakt in progland. Tevens zijn ze één van de ultieme lievelingsgroepen van drumicoon Mike Portnoy en werden ze zijn "begeleidingsband" voor de 'Shattered Fortress'-tournee in 2017. Een band met heel wat pluimen dus! Alleen is de vraag of de meeste van die pluimen niet verdwenen zijn na het vertrek van Griffiths, Green en ook nog eens keyboardspeler Diego Tejeida in 2021.
Het antwoord is jammer genoeg ja. 'In A Fever Dream' mag misschien van Haken zijn, wat je hoort is allesbehalve de Haken die we kennen. Om te beginnen klinkt het totaal niet meer als de Londenaars. De band stond erom bekend een verfijnde klank te hebben: subtiel, dynamisch, origineel. Maar wat je nu hoort, is slechts een flauw afkooksel van weleer. Er werd gekozen voor een "modernere" sound, maar in het geval van de Britten was dat geen goede zet.
Zo is er de opbouw in de titeltrack die helemaal in het water valt. Niets meer van de grandeur, van het monumentale dat je destijds had in tracks als Pareidolia of Crystallised. Het klinkt leeg en ijl. Alsof de ziel volledig uit de muziek gesleurd werd. Ook zanger Ross Jennings doet het helemaal anders dan we van hem gewoon zijn. Waar zijn stem vroeger gemakkelijk herkenbaar was, vraag je je nu constant af of hij het wel is die zingt. Jennings waagt zich trouwens voor het eerst aan rauwe vocals op deze release, hetgeen wel iets onverwachts geeft, maar tegelijk geen absolute meerwaarde is.
Qua songs is de connectie tussen de openende titeltrack en afsluiter Lotus mooi en doet het denken aan hoe The Point Of No Return en Celestial Elexir met elkaar verbonden zijn op debuutalbum 'Aquarius'. Maar behalve enkele riffs en hier en daar een hoogtepuntje stelt het allemaal niet zo veel voor. De kortste track Eclipsed By You heeft werkelijk niets te bieden en is compleet overbodig.
Deze ep zou het nieuwe tijdperk van Haken moeten inluiden. Maar als dat zo is, kijken we eerlijk gezegd niet uit naar wat komen zal. De songs zijn te doordeweeks geworden, de sound is te flauw, en er is niets meer wat de heren boven de muzikale massa doet uitsteken. Zonde.
