Fongz

Eigen beheer

Ministers klagen constant dat er niet genoeg artiesten het Nederlands kiezen om zich uit te drukken. Want buiten de heroplevende Vlaamse schlager kom je almaar vaker vreemde talen tegen in de muziek, soms zelfs fictieve! Gelukkig houden hier en daar nog enkele jongelingen vast aan de moedertaal. Zoals bijvoorbeeld de Fongz. Dat het niet altijd Engels moet zijn, bewijzen ze met hun demo ‘Dakloos’.


Een sober kaftje en een cd met drie nummertjes maken van ‘Dakloos’ een rasechte demo. En eens de muziek begint te spelen, wordt dat enkel maar bevestigd. Zo Moedig trapt af met wat lichte rock en een koebel die het ritme plezant bijeen houdt. Een speelse zanglijn tovert meteen een glimlach op je gezicht en zonder veel na te denken ben je al snel mee met de sfeer die de Fongz oproepen.
 
Dakloos gaat op die toer verder, al is het met een licht melancholische ondertoon. Nooit overtuigt het nummer volledig, hoewel de melodie al na een eerste luisterbeurt blijft hangen. Een ruige solo zorgt ervoor dat de song netjes uitgeleid wordt en dat gebeurt op voortreffelijke wijze. Als laatste draaft Moeder aan, een erg ingetogen nummer dat door zijn soberheid wel een zekere charme heeft maar desondanks nogal snel naar de achtergrond afdwaalt.
 
Dat is een beetje het probleem van de Fongz. Hoe leuk sommige ideeën ook mogen zijn, de aanpak van de groep is nog net iets te jong en onervaren om de soms zware Nederlandstalige songs te dragen. Dan krijg je toffe nummers die wat body missen en nooit hun sweet spot bereiken. Het resultaat is dat je als luisteraar lichtjes teleurgesteld wordt.
 
Maar wat de Fongz met deze demo presenteren, is ook atypisch voor een bende jonge gasten en geeft toch duidelijk blijk van ambitie.  Ze hebben wel degelijk een idee van waar ze naartoe willen. Zo is ‘Dakloos’ uiteindelijk een schijfje met een dubbel gevoel, maar vooral met drie lichte en meer dan behoorlijke rocksongs.
8 november 2008
Pieter Van Wezemael