#ExitPoll - Westside Cowboy - 'So Much Country 'Till We Get There'

Et voilà. Ze zijn er! En ze komen uit Manchester. 

De derde week van januari regende het weer eens releases. Alleen al uit Manchester bereikten ons twee interessante nieuwe. De eerste kwam van Shaking Hand dat de debuutplaat afleverde. Het tweede is bescheidener van aard, maar ook dik de moeite: de tweede ep van Westside Cowboy, een interessant kwartet dat perfect past in de huidige golf van gitaarbands met heimwee naar de nineties, waarbij het mag rammelen, en die slalommen tussen verschillende genres. Het is niet voor niets dat Geese hen meeneemt op tournee! 

Opener Strange Taxidermy, met bassiste Aoife Anson-O'Connel achter de microfoon, zet de toon. De klassiek geschoolde muzikante trekt de ep traag op gang, terwijl de geluidsstorm achter haar van folk verschuift naar een punkier geluid. Geen wonder dat de band de eigen sound als Britainicana labelt. Er gebeurt zoveel op de achtergrond dat je de song steeds maar weer wil horen, maar daar krijg je de gelegenheid niet toe, want plots gaat die over in de stomende single Can't See, het nummer waaraan de de ep de titel ontleende. 

De bruisende indierocktrack klinkt alsof de band gezamenlijk met de fiets en de billen dichtgeknepen The Rake afrijdt: onstopbaar en met wegwaaiende gitaarsolo's. Toen The Vaccines en Palma Violets nog jong waren, klonken ze ook zo fris, energiek en hoopvol tegen beter weten in. Met Don't Throw Rocks houden Reuben Haycocks, Aoife Anson O’Connell, Paddy Murphy en Jimmy Bradbury de vaart nog even hoog om dan weer langzaam bergop uit te bollen op The Wahs. Nu ja, dat is relatief, want ook hier spat de energie vanaf en de harmoniezang verdwijnt uiteindelijk wel in een storm van gitaren. Maar het houdt wel de goede luim in stand.

Afsluiter In The Morning is de vreemde eend in de bijt. Dit is het "Big Thief"-nummertje op de plaat. Het is steevast de afsluiter van de live shows en klinkt als een spontane jam rond het kampvuur met samenzang en akoestische gitaar. Dit is een consequente keuze doorheen de ep om de live energie over te brengen naar de plaat. Iets waar bands als Black Country, New Road, Crack Cloud en aanverwanten ook in slagen. 

Of Westside Cowboy meer dan een hype is, zal blijken, maar de basis voor iets heel moois is met de twee ep's wel degelijk gelegd. In het oog houden, zouden we zeggen! 

Dat kan live op 8 maart in het voorprogramma van Geese in de Botanique.