Daybreak

Eigen beheer

Daybreak is een beetje vanalles. Alle bandleden hebben wel een andere stijl, al brengt een voorliefde voor harde muziek hen allen samen. En die combinatie werkt goed. Erg goed zelfs, want deze piepjonge band presenteert nu al zijn allereerste schijfje. ‘Conversations Dressed In Black’ heet die demo, en laat ons drie songs lang horen wat de band in zijn mars heeft.

Wat de band brengt is typische moderne hardcore, met hier en daar een klein zijsprongetje. Don’t Count Me Out toont meteen hoe dat precies klinkt door met een simpel leadstukje het harde gitaarwerk in te leiden. Maar tussen het stevige beukwerk is er ook tijd om af en toe wat cleane zang in de mix te steken. Soms klinkt die een beetje onzeker, maar storend werkt dat niet. Ook My So Cold Home volgt dezelfde weg, maar steunt op een catchy gitaarlijntje dat zich meteen in je hoofd vastzet. Erg aangenaam, maar misschien toch iets te weinig uitgewerkt om te blijven boeien. Als laatste track krijgen we Insanity, het eerste nummer dat de groep schreef, en meteen ook het hardste. Toch is ook daar genoeg plaats voor melodie, en het is jammer dat de demo zo snel ten einde is.

Op zich is ‘Conversations Dressed In Black’ een verdienstelijk debuut, met een paar frisse ideeën, boeiend gitaarwerk en doordachte songs. Ondanks dat alles heeft de band nog geen eigen sound, en kan je niet echt een karakter op de muziek plakken. De aanpak zit alvast goed, want je merkt dat er aan creativiteit en potentieel geen tekort is, al moet alles nog wat in goede banen geleid worden. Want soms is Daybreak te voorzichtig, dan weer overdreven onstuimig.

Polijstwerk is dus nog nodig, maar Daybreak heeft de basis al helemaal onder de knie, en komt veelbelovend voor de dag. Nog niet meteen een hoogvlieger, maar als er verder wordt gebouwd op ‘Conversations Dressed In Black’, wordt dit één van de interessantere lokale hardcorebands.
8 november 2008
Pieter Van Wezemael