Coyote Melon - 'Coaster EP'

Er zijn zo van die bands die wat tijd vragen voor je helemaal mee bent. Coyote Melon is er zo één. Tijdens hun passage in Oost.Best van 2015 hadden we wat tijd nodig om helemaal overstag te gaan. En ook van de ep wisten we bij aanvang niet goed wat te denken. Ettelijke luisterbeurten met wisselende intervallen later hebben ze ons ook hier helemaal overtuigd.

Er zijn zo van die bands die wat tijd vragen voor je helemaal mee bent. Coyote Melon is er zo één. Tijdens hun passage in Oost.Best van 2015 hadden we wat tijd nodig om helemaal overstag te gaan. En ook van de ep wisten we bij aanvang niet goed wat te denken. Ettelijke luisterbeurten met wisselende intervallen later hebben ze ons ook hier helemaal overtuigd.

De twijfel rond ‘Coaster’ kwam vooral voort uit het feit dat we Coyote Melon na Oost.Best omschreven als stevig, opzwepend en rechttoe rechtaan. De vooruitgeschoven single Coaster leek ons in eerste instantie allesbehalve opzwepend, maar eerder een mak lammetje. Maar, zoals gezegd, voldoende luisterbeurten later heeft het nummer zich ergens in ons hoofd genesteld en zijn we zelfs gaan houden van de rauwe falset, gelaagde gitaarpartijen en valse sleep van de ritmesectie. De geest van Arctic Monkeys waart wel heel onsubtiel rond in dat nummer.

Horen wij daar trouwens niet The Last Shadow Puppets in Designated Driver (Double Dare You)? Het staccato gitaarspel, de chille manier van spelen en de verfijnde samenzang hebben alle ingrediënten van dat duo, maar leveren ook een fijn nummer op.

Ook in Philomela konden wij niet anders dan aan de Monkeys denken. De referenties van Coyote Melon zijn dus bijzonder duidelijk. Toch weten ze aangenaam te verrassen. Want net wanneer we denken dat de song wel een paar minuutjes minder lang mag duren, weten ze je met een subtiele toonwijziging toch weer bij de les te trekken.

Tweede single Suspicious meandert lekker venijnig door. Zanger Jeroen De Gussem spuwt de woorden er bijzonder bits en geloofwaardig uit, terwijl de gitaren een ware, melodieuze battle lijken aan te gaan die bij momenten bijna, maar net niet uit de hand loopt.

Bij slotnummer This Summer gaat de voet serieus van het gaspedaal. Het doet raar om Coyote Melon zo terughoudend te horen. Tekstflarden als “This summer is not gonna be easy”, en “You can see the black bile mascara pouring down from your bloodshot eyes”, doen allesbehalve een zorgeloze zomer vermoeden. De sinistere sound versterkt die duisternis alleen maar. Dat alles levert een verrassende, maar zeker geen minderwaardige song op.

Coyote Melon levert hiermee een leuke ep af. Als voorbereiding op deze bespreking hebben we tijdens het rondsurfen op hun YouTube-kanaal vastgesteld dat de goede nummers op ‘Coaster’ live veranderen in steengoede nummers. Ga hen dus aan het werk zien als je kan, maar intussentijd is deze ep alvast een goede opwarmer.

5 november 2017
Patrick Blomme