Arrow And The Flagpole

null
Arrow And The Flagpole
Eenheidsworst is een woord dat door recensenten snel in de mond wordt genomen. Het is nu eenmaal niet eenvoudig om als beginnend groepje op zoek te gaan naar een eigen geluid. Als dan zo’n verwaand type je plaat met de grond geluid maakt, kan dat een verwoestend effect hebben. Arrow And The Flagpole slaagt er op de demo met vlag en wimpel in om de valkuilen te omzeilen.

Op hun MySpace worden Jack Johnson, Absynthe Minded, Tracy Chapman, Trio, Counting Crows, Dave Matthews Band en Donovan Frankenreiter als invloeden opgegeven. Hoewel we de relatie tot de Jack Johnsonclan en Absynthe Minded wel zien zitten, is het verband met een groep als Counting Crows heel wat minder duidelijk. Hier en daar zit er een popsong verscholen, maar verder wordt er behoorlijk gekoketteerd met jazz-invloeden.

Luister maar naar Truth Or Dare en Ring The Alarm. Het zijn trouwens niet enkel de gitaren (zowel de akoestische als de elektrische) die die link blootleggen. Ook en vooral de drums dragen bij tot een jazzy gevoel, iets wat trouwens ook voor Absynthe Minded geldt. Soms heb je de indruk dat Violent Femmes aan het flirten is met jazz. Tel daarbij de wat gruizige stem van zanger Olbren en je hebt een behoorlijk origineel geheel, dat meteen herkend kan worden.

Helaas kan de aandacht niet de hele cd lang vastgehouden worden. Misschien heeft dat te maken met de kwaliteit van de songs. Waar Truth Or Dare ons meteen op de tip van onze stoel had, moeten we al wachten tot Delirium In E voor er terug vonken uit de speakers spatten. Toegegeven, het blijft een subjectief gegeven, maar hoewel we Letter wel kunnen smaken, slaagt het nummer er niet echt in de haren overeind te krijgen.

Begrijp ons niet verkeerd. Dit is een demo van een groep met potentieel. Het maakt ons benieuwd of ze op een podium de vibe kunnen overbrengen. Van ons krijgen ze alvast de kans om op een festival als Dour aan de fanbasis te werken.

8 november 2008
Patrick Van Gestel