Deze indie-dame heeft niet het hoogste profiel en is lichtelijk op de achtergrond geraakt, maar ze maakte wel een bijzonder traject door. Van Throwing Muses naar Belly naar solo met nog wat dingen tussendoor.

Laten we de week Donelly afsluiten met de soloplaat 'Whiskey Tango Ghosts', zonder overdrijven de meest simpele plaat uit haar loopbaan, maar tevens ook de moedigste.

In tegenstelling tot het gitaargestuurde werk van Belly en Throwing Muses kiest ze ervoor om de riffs achterwege te laten voor een zachtheid die gestuurd werd door de bewondering voor Gram Parsons, Emmylou Harris en Lucinda Williams. Zachte schoonheid, gedragen door die meisjesachtige stem, en vooral spartaans uitgepuurde arrangementen, waarbij de akoestische gitaar begeleid werd door echtgenoot Dean Fisher (ook actief binnen Juliana Hatfield Three), pianiste Elizabeth Steen en pedalsteelgitarist Rich Gilbert.

Titelnummer Whiskey Tango getuigt van deze muzikale puurheid op een bedje van bitterzoete melodieën. Meer moet dat niet zijn en meer woorden moeten er niet aan vuil gemaakt worden. Of ze mag het zelf even doen: “At the end of the last Belly tour I had songs ready to go, wich I had written in hotel rooms. It was very reactionary, like ‘all I want tob e is solo’ and then you go in the studio and you just want a band. I wanted that album to feel like letters. And I think it still has that."

Tanya Donelly - Whiskey Tango (2004)