Belle And Sebastian, het Schotse gezelschap, presenteert al sinds 1996 fijne muziekjes. Voorman en liedjesschrijver Stuart Murdoch heeft bovendien een uitgesproken muzieksmaak, die we de komende zeven dagen volgaarne toelichten.

De belangrijkste lp uit Stuart Murdochs kindertijd is 'Bridge Over Troubled Water', één van de eerste platen die hij zelf kocht: “Ik viste hem voor 50 pence (net geen euro) uit de uitverkoopbakken. Het was een toevalstreffer van formaat. Ik koos hem puur uit op de hoes. De liedjes zijn mij altijd bijgebleven met Cecilia en The Only Living Boy In New York als überfavorieten. De fraaie productie in die liedjes deden het, meer nog dan de bekende nummers op deze lp. Jaren later - ik moet een jaar of achttien geweest zijn - las ik een keer een interview met iemand van de groep Pussy Galore (de eerste groep van Jon Spencer en Royal Trux’ Neil hagerty en met ook de eerste drummer van Sonic Youth, Bob Bert, nvdr). Die kocht platen puur op de hoes. De goede platen hield hij, de slechte ruilde hij weer in".

"Belachelijk vond ik dat. Ik had het idee dat hij loog. Platen waren immers duur. Die kocht je toch niet alleen maar, afgaande op de hoes! Tot ik een paar jaar later in een platenwinkel ging werken en partijen lp’s inkocht voor de afdeling tweedehands. Toen kwam ik erachter dat er zeker een mate van waarheid in die regel school. Zo begon ik zelf platen met mooie of opvallende hoezen opzij te zetten. Wat bleek: in negen van de tien gevallen was niet alleen de hoes tof, maar ook de muziek.”

Paul Simon schreef dit nummer over partner Art Garfunkel, die naar Mexico ging om op te treden in de film 'Catch-22', die werd geregisseerd door Mike Nichols, die Simon & Garfunkel een grote boost gaf toen hij hun liedjes in 'The Graduate' uit 1967 opvoerde. Simon zou ook in de film spelen, maar Nichols sneed die rol uit de film, waardoor het duo uit elkaar ging. Garfunkel werkte maanden aan de film, terwijl Simon terugkeerde naar New York, waar hij zwoegde aan 'Bridge Over Troubled Water'.

Die frustratie uit hij in dit nummer: "Here I am / the only living boy in New York." Simon stuurde brieven om contact te houden met Garfunkel en hem op de hoogte te houden van de voortgang van de plaat. Tot dat moment had het paar altijd muzikaal samengewerkt en een band gedeeld, die nu aan het breken was. Simon & Garfunkel gingen uit elkaar nadat de lp was uitgebracht. Paul nam een carrière op als soloartiest en Art zette de acteercarrière voort.

Wat betreft de tekst: "Tom, get your plane right on time / I know your part'll go fine". Voordat het folkduo beroemd werd, stonden ze bekend als Tom en Jerry. Tom was de artiestennaam van Art. Dus deze regel symboliseert de toenemende behoefte aan muzikale en persoonlijke vrijheid.

In een interview in 1990 met het tijdschrift SongTalk zei Simon: "Ik hield van de aaahhhs, de stemmen die aaah zongen. Dat was volgens mij de beste die we ooit hebben gedaan. Het waren nogal wat stemmen die we speelden, misschien twaalf of vijftien. We zongen het in de echokamer." Sessiemuzikant Joe Osborn speelde bas op dit nummer, waarvan de producer van het album, Roy Halee, zei dat dat hét aanbevolen muzikale element van het nummer was. Jaren later, toen Osborn die song opnieuw probeerde te leren om het te demonstreren, realiseerde hij zich dat het erg moeilijk was om live te reproduceren, aangezien Halee verschillende opnames aan elkaar laste voor de opname.

Simon & Garfunkel - The Only Living Boy In New York

The Clash - Guns Of Brixton (1979)

The Sundays - Can’t Be Sure (1990)

Felt - Seventeenth Century (1986)

Smokey Robinson & The Miracles- I Second That Emotion

Orange Juice - Falling And Laughing (1982)

Cocteau Twins - Whales Tails (1986)