Net september en de boekentasjes en brooddoosjes zijn - hopelijk - weer netjes gevuld. Zeven songs over het wel en wee van het schoolgaan.

Roger Waters schreef dit lied over zijn opvattingen over formeel onderwijs, die ontstonden tijdens zijn tijd aan de Cambridgeshire School for Boys. Hij had een hekel aan de middelbare schoolleraren en had het gevoel dat ze meer geïnteresseerd waren in het stilhouden van de kinderen dan in onderwijzen.

De muur verwijst naar de emotionele barrière, die Waters om zich heen bouwde, omdat hij geen voeling meer had met de werkelijkheid. De stenen in de muur waren de gebeurtenissen in zijn leven die hem ertoe brachten deze spreekwoordelijke muur te bouwen. En zijn onderwijzeres was een steen in de muur.

Waters vertelde aan Mojo in december 2009 dat het nummer satirisch bedoeld was. Hij legde uit: "Je kon niemand in de wereld vinden die meer onderwijs had genoten dan ik. Maar het onderwijs, dat ik in de jaren vijftig op het gymnasium voor jongens volgde, was erg controlerend en eiste rebellie. De leraren waren zwak en daarom gemakkelijke doelwitten. Het lied is bedoeld als opstand tegen de dwalende regering, tegen mensen die macht over je hebben, die ongelijk hebben. Dat vereiste absoluut dat je daartegen in opstand kwam."

Het kinderkoor op dit nummer kwam van een school in Islington en werd gekozen omdat het dicht bij de studio lag. Het bestond uit drieëntwintig kinderen tussen de dertien en vijftien jaar oud. Ze werden twaalf keer overgedubd, waardoor het leek alsof er veel meer kinderen waren. De toevoeging van het koor overtuigde Waters ervan dat het nummer goed zou komen. Hij vertelde Rolling Stone Magazine : "Het maakte het ineens een beetje geweldig."

De producer, Bob Ezrin, had het idee voor het refrein. Hij gebruikte al een kinderkoor toen hij in 1972 School's Out van Alice Cooper produceerde. Ezrin gebruikte graag kinderstemmen in liedjes over school. Denk ook aan het schrijnende Kids op “Berlin” van Lou Reed. Bij het live uitvoeren van School's Out verandert Alice Cooper het vaak in het refrein van Another Brick In The Wall, een knipoog naar Ezrins werk op beide nummers.

Er was enige controverse, toen werd onthuld dat het kinderkoor niet was betaald. Het viel leraren ook niet goed dat kinderen een anti-schoollied zongen. Het koor kreeg in ruil voor de bijdrage opnametijd in de studio. De school ontving duizend pond en een platina plaat.

De discobeat werd ook voorgesteld door Bob Ezrin, die een fan was van Chic. Dit was totaal onverwacht van Pink Floyd, die gespecialiseerd was in het maken van platen waar je naar moest luisteren, niet waarop je moest dansen. Ezrin kreeg het idee voor de beat, toen hij in New York was en hoorde dat Nile Rodgers iets aan het doen was. Pink Floyd bracht zelden singles uit die ook op een album stonden, omdat ze vonden dat de nummers het best werden gewaardeerd in de context van een album, waar de nummers en het artwork samenkwamen om een thema te vormen. Producer Bob Ezrin overtuigde hen ervan dat dit op zichzelf kon staan en de albumverkoop niet zou schaden. Toen de band toegaf en het als single uitbracht, werd het hun enige nummer-één-hit.

De originele demo van Waters voor dit nummer zong hij over een akoestische gitaar. Hij zag het als een kort tussenstuk voor het album. Hij legde in Mojo uit: "Het zou maar één couplet worden, een gitaarsolo en uit. Toen nam wijlen Nick Griffths, de ingenieur bij Britannia Row, op mijn verzoek de schoolkinderen op. Hij deed het briljant. Het was pas toen ik de vierentwintig-tracks-tape hoorde, die hij stuurde terwijl we aan het werk waren in de Producer's Workshop in Los Angeles, dat ik dacht: "Wauw, dit is nu een single."

Another Brick In The Wall (part I) is het derde nummer op 'The Wall'. In dit gedeelte, dat veel van de motieven uit deel II bevat, wordt uitgelegd dat, omdat de vader van Pink wegging en stierf in de Tweede Wereldoorlog, hij de muur bouwde om hem tegen andere mensen te beschermen. In de film zie je hem op de speelplaats met de andere kinderen en hun vaders. Dan vertrekt één van de kinderen met zijn vader en Pink probeert de hand van de vader aan te raken. De vader duwt hem behoorlijk agressief weg en vertrekt.

Chuck Berry - School Days (1957)

The Smiths - The Headmaster Ritual (1985)

The Ramones - Rock 'N' Roll High School (1981)

Elton John - ‘Teacher I Need You (1973)

Pink Floyd - Another Brick In The Wall, Pt. 2 (1979)

Alice Cooper - School's Out (1972)

Supertramp - School (1974)