Deze week trekken we zeven dagen naar de Big Apple, naar New York, een stad die tot de muzikale verbeelding spreekt.

Wallflowers-zanger Jakob Dylan schreef Sixth Avenue Heartache in 1988, toen hij nog maar achttien jaar oud was. Hij woonde in New York City, aan Sixth Avenue, nadat hij na slechts twee weken de Parsons School of Design - waar hij schilderkunst studeerde - had verlaten. Hoewel hij de zoon van Bob Dylan was, stond hij er alleen voor, woonde hij op zichzelf en bracht hij veel tijd door met ronddwalen door de stad en na te denken over zijn leven. De tekst geeft beelden weer van de stad en van zijn zoektocht om zijn pad te vinden.

Dit was het moment waarop hij besloot om van muziek zijn leven te maken, of het in ieder geval een kans te geven. Dylan begon kort na het schrijven van dit nummer met het samenstellen van The Wallflowers. Hij schakelde Tobi Miller in, een vriend die hij nog kende van toen hij opgroeide in Los Angeles. Hij werd de gitarist. Ze vervolledigden de groep met muzikanten uit de lokale scene, en kregen een deal met Virgin Records.

Sixth Avenue Heartache stond niet op de tracklist van hun debuutalbum, ‘The Wallflowers’, uitgebracht in 1992. Dylan had ruzie met Virgin, vooral door hun pogingen hem te promoten als zoon van Bob. De groep verliet het label, waarna het een tijdje duurde voor ze aanbelandden bij Interscope, waar in 1996 hun volgende album uitkwam, ‘Bringing Down The Horse’. Deze keer haalde Sixth Avenue Heartache niet alleen het album, maar werd het ook als eerste single uitgebracht.

Die werd niet te koop aangeboden en kon dus ook geen potten breken in de ‘Hot 100’, maar het nummer kreeg veel airplay en stond bovenaan in een aantal andere Billboard-hitlijsten, zoals Adult Album Alternative en Modern Rock Tracks. Van het album werden in de VS meer dan vier miljoen exemplaren verkocht, en Dylan werd een onwillige hartenbreker. Mike Campbell van Tom Petty and the Heartbreakers speelde de slidegitaarpartij. Er is hier een verband: Jakobs vader, Bob Dylan, speelde met Tom Petty in The Traveling Wilburys. Tom Petty and the Heartbreakers toerden ook met Dylan in 1986, en Dylan schreef mee aan Jammin' Me.

T Bone Burnett, die het album ‘Bringing Down The Horse’ producete, wilde Campbell hierop laten meespelen. Campbell had echter geen tijd om naar de studio te komen, dus stuurde Burnett hem de tape, waarop naast het basisritmetrack enkele open nummers stonden. Mike heeft een studio in zijn huis, en op een middag, toen hij een paar uurtjes over had, plugde hij zijn gitaar in, bedacht een paar partijen, verdubbelde een paar dingen en kreeg een geluid dat hij leuk vond. Hij stuurde de band terug naar Burnett, en voordat hij het wist, belde Burnett hem om te vertellen dat het er heel goed uitkwam, en dat het nummer met zijn partijen op de radio was.

Campbell heeft de jongens van The Wallflowers zelfs nooit ontmoet. In een interview vertelde hij over zijn bijdrage: "Ik hou echt van die ene gitaarlijn die er inzit,” zei hij. "Het klonk heel erg als George Harrison en ik was er echt trots op toen ik het geluid in de studio kreeg, dus ik was blij dat ze het gebruikten. Het grappige is dat ik later George tegenkwam. Hij had een heel grillige, cynische toon, zo van: “Weet je, ik heb die plaat op de radio gehoord, ben je nu met mij bezig?” Hij zei het met een klein lachje.””

R.E.M. - Leaving New York (2004)

Lou Reed – Romeo Had Juliette (1989)

The Wallflowers - Six Avenue Heartache (1996)

The Pogues – Fairytale Of New York (1987)

Joe Jackson – Steppin’ Out (1982)

Rufus Wainwright - Who Are You, New York? (2010)

The Ramones - 53rd And 3rd (1976)