In de uitstekende televisiereeks 'Treme', voorzien van de allerbeste muziek, speelt New Orleans eigenlijk de hoofdrol. De stad, die na de verwoestende orkaan Katrina (herkenbaar, iemand?) terug probeert recht te kruipen, maar vaak gehinderd wordt door onmacht, corruptie en hebzucht (herkenbaar, iemand?). De zalvende factor is de muziek die de mensen hoop en kracht geeft. En die is er in New Orleans ruim aanwezig. Achtendertig afleveringen gespreid over vier seizoenen.

Dit blijft na al die jaren nog altijd zo fantastisch klinken en het is één van de mooiere hommages aan het zompige moerasland. Hetgeen vreemd mag lijken, komende van een jongeman geboren en opgegroeid in het noorden van California. Maar John Fogerty was al van jongsafaan geboeid door de beelden en geluiden van het diepe zuiden en van de moerassen van Louisiana in het bijzonder.

De lp 'Bayou Country' opent met dit bezwerende Born On The Bayou, dat inzet met feedback en het getsjirp en gekrakeel van het moeras om dan met een machtige reverb over te nemen. Fogerty zelf: “I know that the specific memories I would try to paint—that I would try to talk about, even in that song—are my own memories. Those were things that, in one way or another, actually happened in my childhood. Quite a few of them, anyway. I was creating an atmosphere—even, almost a mythical world—that existed within that album. It was kind of my own invention, but based on a specific area of culture that I had absorbed."

"Born On The Bayou, I wrote that title down in my little notebook, and I would sit and meditate, looking at the beige wall in my unadorned apartment. Mostly in the wee hours of the morning or night, not being bothered by the family or anybody else, just kind of being given the time to follow my mind. It’s a form of meditation, I think. It’s certainly some kind of literal place that I was able to go.”

Tot dan, in 1969, was Fogerty nog nooit in de Bayou geweest. Hij zocht het op in de encyclopedie en bedacht een “bayou” kindertijd voor het verhaal in de song. Later, in 1969, speelde CCR in Baton Rouge en werd Fogerty door zanger John Fred (van de hit Judy In Disguise uit ’67) rondgeleid in een echte bayou, waar ze samen aan de krab gingen.

Er is veel keuze maar Born On The Bayou blijft Fogerty's favoriete Creedence-nummer. Ze speelden het voor het eerst live op Woodstock 1969 om drie uur ‘s nachts: "We were ready to rock out and we waited and waited and finally it was our turn ... there were a half million people asleep. These people were out. It was sort of like a painting of a Dante scene, just bodies from hell, all intertwined and asleep, covered with mud. And this is the moment I will never forget as long as I live: A quarter mile away in the darkness, on the other edge of this bowl, there was some guy flicking his Bic [lighter], and in the night I hear, 'Don't worry about it, John. We're with you.' I played the rest of the show for that guy."

Creedence Clearwater Revival - Born On The Bayou (1969)

Lee Dorsey - Working In The Coalmine (1966)

R.E.M. - New Orleans Instrumental No 1 (1992)

The Meters - Cissy Strut (1969)

The Tragically Hip - New Orleans Is Sinking (1989)

Dr. John - Loop Garoo (1970)