Belpopkleppers die om een of andere duistere reden niet (meer) figureren in de Belpop 100 van Radio 1. Maar niet getreurd: wij vergeten ze niet en brengen ze licht gedocumenteerd weer onder uw gewaardeerde aandacht.

Vandaag, een dikke twintig jaar later, is hij weer onder de volle roepnaam Mauro Pawlowski solo actief. En hoe! Maar in 2001 was het nog simpelweg als Mauro. En immer het toonbeeld van eigenzinnigheid. Hij doet waar hij zin in heeft. Klinkt het niet, dan botst het wel. Er is niets dat hem afschrikt, zoals het een echte kunstenaarshart betaamt.

In 2001 lagen de kaarten toch enigszins anders. Evil Superstars gaven er in 1998 de brui aan. O ja, er was nog een wilde poging tot successingle. Of zoals een populair weekblad het eerder al uitdrukte: “Op de tweede lp 'Boogie-Children-R-Okay!' stond het legendarische It's a Sad Sad Planet met de briljante openingsregel: 'I wish today was a very special day / but once again sex got in the way', hetgeen voldoende was om van veel muziekzenders geweerd te worden wegens "too explicit". Et voilà, weer eens netjes in de voet geschoten.” Dan maar solo. En in 2001 was er dan 'Songs From A Bad Hat', waarop Mauro laat zien een hele plaat vol te kunnen schrijven met dat soort nummers. Ook al was dat misschien niet de bedoeling.

Of zoals hij het uitlegt in een interview met het inmiddels ter ziele gegane Mao Magazine: “Sommige nummers van deze plaat heb ik geschreven, toen Evil Superstars nog bestonden, maar ik ben blij dat ik niet vlak na het uiteenvallen van die groep een plaat heb gemaakt. Ik wilde toen per se het tegenovergestelde doen van wat ik met de Superstars had gedaan. […] Die reactie is ook normaal: je wilt met alle geweld iets anders doen. Pas na een paar maanden kom je weer 'op je plooi' en heb je opnieuw een heldere kijk op de dingen”.

Commercieel succes was er niet echt. De plaat haalde de veertiende plek in de ultratop (terwijl opvolger 'Black Europa' net een plaats hoger scoorde) en hield het daar zeven weken uit. En daarmee evenaarde hij niet eens het succes van 'Love Is Okay', dat de negende plaats bereikte. Niet dat hij daarvan zal wakker gelegen hebben. Zoals hij aan Kindamuzik uitlegt: “Het is allemaal enorm overschat geweest! Ik moest er dan ook echt om lachen toen ik destijds las dat we gestopt waren wegens een gebrek aan commercieel succes. Naar onze normen hadden we immers net wél commercieel succes. We konden tekenen bij een Engelse platenfirma en dat was ongelooflijk! We zijn er gewoon mee gestopt omdat we daar zin in hadden. Ach, ik vind het wel oké als er allerlei andere verhalen ontstaan, ik zal de laatste zijn om die te ontkennen”.

Edoch, zowel It’s A Sad Sad Planet als Let Me Know zou in een normale wereld met de vingers in de neus in een Belpop 100-lijst moeten geraken. En nog hoog ook.

Bernthøler - My Suitor (1983)

Dead Man Ray - Bee Gee (1998)

De Kreuners - Gezellig Samenzijn (1981)

Kloot Per W - Candy (1988)

Milk The Bishop - Asshole (1993)

Mauro - Let Me Know (2001)

The Paranoiacs - I’ve Been Waiting (1989)