Toni Cornell - Surrender

Met deze prachtige cover in Halloweensfeer bevestigt jong talent de eigen identiteit.

Neen, ze klinkt helemaal niet zoals haar vader en maakt ook niet "zijn" muziek. Toni Cornell is als artiest volledig haar eigen persoon, doet helemaal haar eigen ding, al eert ze op vraag wel zo nu en dan eens de nalatenschap van de véél te vroeg overleden Chris Cornell. Respect, want de jongedame moet hiervoor telkens door een hel gaan. Hou dus op met vergelijken, want dat is gewoon niet eerlijk en ook volledig zinloos.

Neem nu de cover van Surrender, een synthpopballade uit 1988 van de New Yorkse artpunkgroep Suicide. Toni doet er haar eigen ding mee en creëert een etherische, enigszins spookachtige sfeer die helemaal in deze tijd van het jaar past. Vooral de prachtige video doet al uitkijken naar de volgende Halloween. Muzikaal focust ze volledig op de sixtiespopinvloeden die reeds in het origineel zaten, en geeft er zo toch een eigen spin aan.

De lichte beat, die uit een drumcomputer komt en zo kenmerkend was voor de jaren tachtig, behoudt ze dan weer integraal. Het contrast tussen de engelachtige stem en de visuele filmnoirvibes is gewoon prachtig. Producers zijn Jakob Armstrong, zoon van Green Day’s Billie Joe Armstrong, en Jakobs Ultra Q bandmate Enzo Malaspina. Enzo stond tevens in voor de achtergrondzang. En voor wie het wil weten: de danseres in de video is een zekere Emma.

Meer van deze talentvolle muzikante horen? Vorige single Campari was een eigen nummer. Debuutsingle Far Away Places dateert van 2019. Ze schreef dat nummer toen ze twaalf was, het jaar dat haar vader overleed.

Nog even dit voor de mannen: vraag Toni - en bij uitbreiding meisjes en vrouwen - niet om te glimlachen, als ze daar geen zin in heeft!