Those Who Didn't - I'm Not Him I Suppose

Inlandse Maatjes

Those Who Didn’t doen het.

Vier B’s, daar draait het bij de vierkoppige, instrumentale band Those Who Didn’t om: bier, Berlijn, Bauhaus en Bukowski, zo blijkt uit hun eerste release, de ep ‘Almost Optimistic’, een vijf songs tellend, gloeiheet schijfje, dat net uit de oven komt, maar door de muziek ook nog lang na vandaag niet zonder isolerende handschoenen vast te nemen zal zijn.

Zelf omschrijven ze hun stijl als Post-Everything en Pre-Nothing en geef hen maar eens ongelijk. Neem nu de eerste single Im Not Him I Suppose. De single is het equivalent van iemand die met beide vlakke handen twee minuten lang tegen je oren slaat of en je dan als apotheose een brazilian wax zet.

En toch worden wij hier vrolijk van. De track wekt een zekere euforie op van bij het begin als de gitaren een vrolijk motiefje herhalen dat later nog opduikt, maar meer en meer verzuipt in heerlijke noise. Live gaat het er naar verluidt nog steviger aan toe: een lasbril, een mondmasker, twee paar oordoppen, scheenbeschermers en een jockstrap zijn onmisbaar wil je de zaal in goede gezondheid verlaten.

Wie die geweldenaars dan wel zijn? Wel Those Who Didn’t bestaat uit Fré Duran (ex-Grimmsons) en Jan Douws (King For A Day) op gitaar, Michael-John Joosen (The Girl Who Cried Wolf, Moonbeast, Billie Rodney, Ebbenflow) op drums en Patrice (ex-Grimmsons, ex-Solid Spaces) op bas. 

Ontdek de eerste single, voorzien van visuals hieronder. De hele ep vind je hier op Spotify.

6 juni 2019
Marc Alenus