Seasick Steve: eindbaas of niet?

Achtergrond

Onlangs werd bekendgemaakt dat de Amerikaanse bluesartiest en singer-songwriter Seasick Steve aanzienlijke delen van zijn indrukwekkende - en bij tijden sombere - verleden uit de verweerde duim had gezogen; dat meldde de Britse journalist Matthew Wright, die in het verleden van Steve Leach – de echte naam van Seasick is dus niet Wold - dook. Zo zou hij onder meer hebben gelogen hebben over zijn leeftijd en over zijn leven als zwerver in Amerika.





Toen ik het las, verscheen er na een kort moment van verbazing een grijns op mijn gezicht. Mijn waardering voor de man in tuinbroek groeide en groeide: gewoon je verleden bij elkaar liegen om platen te verkopen (want daar komt het toch gewoon op neer). Geniaal, toch?

Het eerste wat ik van Seasick Steve kocht was ‘You Can’t Teach An Old Dog New Tricks’ uit 2011. Je kan een oude hond als Steve misschien geen nieuwe trucjes meer leren, maar zijn beste “trick” heeft wel tien jaar lang gewerkt en leverde hem faam, hoge verkoopcijfers, tournees en veel geld op. Ook ik vond het verleden van de singer-songwriter indrukwekkend, maar was vooral onder de indruk van de doorleefde bluesliedjes en de uit rotzooi opgebouwde instrumenten waarmee hij ze bracht.

Er zal nu vast een groep mensen - lees: hipsters - zijn die afhaken en de beste man verguizen. Ze zullen zijn platen niet meer draaien en zelfs geen kaartje kopen voor één van zijn concerten in de Ancienne Belgique of Paradiso. Als Steve zijn verleden niet bij elkaar had gelogen, hadden diezelfde droeftoeters zijn platen überhaupt niet gekocht! Die kochten de platen waarschijnlijk alleen om het verhaal (en om hip te zijn natuurlijk). Ik kan geen andere reden bedenken.

Ook zal een klein groepje (lees: liefhebbers) overblijven die het geen reet kan schelen en zelfs blij zijn dat hij aan goede marketing deed, zodat ze nu van zijn verhalen kunnen genieten, of ze nu waar zijn of niet. Omdat Seasick Steve waarschijnlijk iedereen tien jaar lang voor de gek heeft gehouden om zijn muziek aan de man te brengen, krijgt hij van mij meer respect en waardering dan voor het verzonnen verleden zelf. Dan ben je namelijk gewoon een baas! En bij deze promoveer ik Seasick Steve tot eindbaas.

13 juni 2016
Gregor Dijkman