Queen For Tonight: Natasha Blume

Introducing

“The most dangerous kinds of women are the ones who know their worth”, prijkt er op haar private Facebookaccount. Een meisje met zoveel zelfvertrouwen verdient deze week het kroontje van “Queen For Tonight”.

 

Wedden dat Natasha Blume zich niet door Trump of gelijk welke andere vieze vent in het kruis laat tasten? Nu denkt u door deze zin en haar naam misschien aan een stevige, Duitse dame, maar niets is minder waar. Blume is een klein, fijn vrouwtje uit San Francisco met Chinese en Nederlandse roots. Toch heeft ze al heel wat watertjes doorzwommen.

Ze groeide op als dochter van een dominee en ontdekte al op jonge leeftijd dat muziek haar grote passie was, eerst als koster op twaalfjarige leeftijd in de kerk van haar vader; dan, op haar veertiende, als zangeres. Ondertussen luisterde ze naar bands als Coldplay en The Strokes en begon ze eigen materiaal te schrijven.

Haar muzikale smaak evolueerde en ze exploreerde genres als jazz, elektro en garage. Na een aantal plaatselijke optredens en singles en de dood van haar vader trok ze de wereld rond. Ondertussen verwerkte ze haar angsten en twijfels als te snel volwassen geworden tiener in gedichten en liedjes. Uiteindelijk landde ze in L.A. waar ze woonde bij een aan heroïne verslaafde prostituee. Alles stond in het teken van een solocarrière.

In het Hollywood Roosevelt Hotel ontmoette ze producer Jay Arr en samen schreven ze de soundtrack bij haar bewogen levenspad. Dat resulteerde in een eerste ep ‘American Picture’ waarop ze een mengeling laat horen van urban pop met elektro-invloeden.  

Na een paar jaar stilte kwam ze vorig jaar terug. Haar song Ready To Fly werd gebruikt in de seizoensfinale van de televisieserie ‘Super Girl’ en haar geluid bleek ondertussen opgeschoven naar dat van de betreurde Amy Winehouse en Lana Del Rey. Dat blijkt vooral uit de sterke single Black Sea, die op zijn beurt gebruikt werd in de tv-serie ‘Reign’, en uit Ghost.

Wat voor een straffe zangeres ze is, kan je het best ontdekken in deze rauwe liveversie van No One Knows My Name. Lang zal dat niet meer duren, Natasha!

29 januari 2017
Marc Alenus