Ouder worden in vijf songs

Wiki

Ouder worden, we moeten er allemaal doorheen. De afgelopen week was het ouderenweek. En aan hen wordt nog veel te vaak voorbijgegaan, hoewel hun aantal in verhouding voortdurend groeit. Uit de talloze liedjes, die er werden gemaakt pikten wij er vijf uit. Maar laat u dat er vooral niet van weerhouden om deze lijst aan te vullen.

 

Dit nummer van Alan Parsons Project met als zanger Colin Blunstone van The Zombies is een vaste klant in de eindejaarstop honderd aller tijden.. Nochtans werd het in 1982 slechts een bescheiden hit. Het gebruik van klassieke instrumenten als de hobo en een hele batterij strijkers zal daar niet vreemd aan zijn, evenals de legendarische saxsolo die eigenlijk pas begint als het lied eindigt met een slotakkoord na drie minuten achtentwintig seconden. Old And Wise werd geschreven door Eric Woolfson, die echter zelf nooit zou ondervinden of zijn woorden waarheid bevatten. Hij overleed te vroeg op vierenzestigjarige leeftijd. Het nummer werd veelvuldig gecoverd en gesampled o.a. door Kendrick Lamar. Een opmerkelijke versie is die van The Zimmers, een band die louter uit gepensioneerden bestond.





In The Backseat is de slottrack van Arcade Fire’s debuutplaat ‘Funeral’, een album dat zijn titel dankte aan het feit dat verschillende leden iemand verloren net voor of tijdens de opnames. Zo stierf de grootmoeder van Régine Chassagne in juli 2003, de grootvader van Win en William Buttler overleed in februari 2004 en de tante van Richard Reed Parry in april 2004. In totaal zouden negen familieleden van de band overlijden. De plaat zelf kwam uit in september van dat jaar. De song gaat over hoe je plots volwassen wordt wanneer je ouders en/of grootouders overlijden.





Aidan Moffat, de helft van Arab Strap, kan het ook zonder Malcolm Middleton en blijft even mistroostig als het op zijn teksten aankomt. Eigenlijk is ‘Everything’s Getting Older’ een conceptalbum over het thema ouder worden. En dit nummer is de afsluiter van deze plaat, waarvoor Moffat de samenwerking aanging met multi-instrumentalist Bill Wells. Het hele album loont eigenlijk de moeite, maar deze laatste song springt er voor ons toch een beetje uit. Als een slaapliedje, maar dan voor eeuwig.



And So Must We Rest by Aidan Moffat & Bill Wells from Sean Adams on https://vimeo.com">Vimeo.



Old Blue Eyes krijgt alles gedaan en Bob Dylan is niet voor niets een fan. Hier hoeft eigenlijk niet veel meer uitleg bij. Gewoon luisteren volstaat al. Misschien nog gewoon ter info: het liedje werd gescheven door Erwin Drake voor Bob Shane van het Kingston Trio. En toen Frank Sinatra het op de autoradio hoorde, nam hij het gewoon op voor één van zijn albums. En het werd mateloos populair. In die mate zelfs dat er versies zijn van het nummer opgenomen door The Turtles, Wes Montgomery, Gábor Szabó, Lou Rawls, Robbie Williams, Paul Young en Ray Charles.





Deze tedere song is geschreven door Marianne Sveen, die toen nog bij Katzenjammer zong en gitaar en balalaika speelde. Het was de eerste single uit het album ‘Rockland’. Sveen werkte ooit als verpleegster voor een patiënte met Alzheimer. Ze wist niets van het verleden van de vrouw en ze leek geen familie te hebben, want niemand kwam haar ooit bezoeken, maar wanneer Sveen muziek opzettte, begon het oudje met haar voeten in de maat te stampen en te lachen. Sveen verzon haar eigen verhaal bij de vrouw en dat leverde een van de vrolijkste songs over oude mensen op.

 

26 november 2017
Marc Alenus