mercury - Roar Of The Heliac Goat

Nashville brengt hel wat meer voort dan countrymusic!

Wanneer reviewers de muziek van mercury pogen te omschrijven, dan gaat het van "wall-of-sound country-tinged rock" over "riff-heavy indie rock" tot "sludgy, white hot rock" en wordt zelfs "gothic energy" in de mix gegooid. Bij eerdere nummers hoorde je ook al eens de doom en grunge opduiken. Allemaal correct, want inderdaad, de stijl van Maddie Kerr en haar boys valt echt niet in een vakje te proppen. Alternatieve rock dan maar, kwestie van het simpel te houden. Met vaste bondgenoot Alex Farrar als producer.

Roar Of The Heliac Goat neemt de draad terug op waar ze die hadden gelaten na Heaven uit 2025. Kerrs hemels klagende stem zweeft boven een vloed aan vervormde gitaren en een tergend slepende ritmesectie. De video, geregisseerd door Eliot Lee, toont Kerr in een koortsdroom vol neurose en schuldgevoelens zoekend naar een vermiste geit. Een metafoor voor het soort pijn dat steeds verandert en voor altijd een deel van je blijft. De titel is gebaseerd op een gedicht dat Maddie in een scifi-boek met kortverhalen vond ('Riders Of The Purple Wage' van Philip José Farmer).

En nu maar hopen dat 2027 even productief wordt als 2023 en 2024, want ik heb echt nood aan een grotere dosis mercury!