Kurt Overbergh

Achtergrond
Kurt Overbergh

Voor we weer met een kater, vetter dan Garfield, de afgevallen naalden van de kerstboom uit ons vast tapijt zitten peuteren en ons nog amper kunnen herinneren welke goede voornemens we op nieuwjaarsnacht weer tegen beter weten in hebben gemaakt, hebben we voor u nog een hele resem eindejaarslijstjes van onze redacteurs en van echte en would-be BV's.

Of we u Kurt Overbergh nog moeten voorstellen? Allicht niet. De man is programmator (met een duur woord 'artistiek directeur') van de Ancienne Belgique, nog steeds een van de mooiste concertzalen die ons land rijk is.

Daarnaast is hij ook notoir vinyl liefhebber en verzamelaar. Een passie die hij af en toe zeer actief beoefent als dj White Jazz. Zeker te checken als u de kans hebt én net als ons ook een Billie Holiday fetisjist bent.



De beste van het jaar.

1. Max Richter – ‘From Sleep’
2. Shye Ben Tzur, Jonny Greenwood and the Rajasthan Express – ‘Junun’
3. Mbongwana Star – ‘From Kinshasa’
4. Kamasi Washinton – ‘The Epic’
5. Kendrick Lamar - ‘To Pimp A Butterfly’

Amai, dat kon beter!

Ik ben de draak ‘Fitter Van Getwitter’ van Danny - euh Tom Helsen -  Fabri nog steeds niet te boven (“je kan me alle dagen volgen via de waai faai”) . En die dateert uit ’13 begot. 2013!

Mocht ik de tijd kunnen terugspoelen

Tegen overmorgen is alweer alles over gewaaid wat we zogenaamd gemist hebben.

Toch één zekerheid: Billie Holiday die ‘Strange Fruit’ zong in Café Society (NYC) in 1939. Daar zou ik mijn lichaam voor aan de mensheid willen schenken om er bij geweest te kunnen zijn.

U hebt deze toch gezien?

Tropic Of Cancer – 'Stop Suffering' (12”, Blackest Ever Black). Foto van de hand van de Amerikaanse Jasmine Deporta uit haar reeks ‘Sofasafari’.

Straf live

Cocaine Piss (wat een energie!), Nick Cave (onevenaarbaar), Björk in Carnegie Hall (NYC): wat een tranendal en Fire! (op Incubate): furieuze jazz met Mats Gustaffson (zie ook: Sonic Youth) die elke zogenaamde straffe rockband naar huis speelt. Kamasi Washington (AB) is onze hedendaagse John Coltrane.

Ik voorzie voor 2016

De doop van ons gloednieuwe festival BRDCST eind maart waarbij muzikale grenzeloosheid centraal staat. Ik ben zo zenuwachtig als een klein kind. Zenuwachtig zeg ik u! Want hoe zal het publiek reageren op de nagestreefde muzikale hokjesloosheid?

Coming up

Belgisch: Glints. Fuck dit moet groot worden. En Cocaine Piss schot elke kloot blauw van elke would be rock ’n roll muzikant in België. Linker- of rechterkloot kan ik helaas niet voorspellen. Leve female fronted punk!

En België leert in ’16 West Coast rapper Vince Staples ontdekken.


December 9, 2015