Jess Woodland - Sling and Stone

Getekend bij Rounder Records, de hort op én een nieuwe single uit.

"For blessed ye who are the meek / they’ll sit beside the throne."

Wie me regelmatig volgt, zal weten dat ik een ferme boon heb voor Jess Woodland. Nadat ze in 2018 de muziekwereld voor bekeken hield, trok ze zeven jaar later de stoute schoenen aan en verraste ze me zéér aangenaam met All Good Things. Plaats haar gerust in de buurt van alt-country met een lichte toets bluegrass, waarbij de mandoline een belangrijke rol speelt. De termen "southern gothic" en "yallternative" vallen ook geregeld, wanneer er over haar wordt geschreven. De in Nashville residerende singer-songwriter is geen veelschrijver, maar wanneer ze een nieuw nummer uitbrengt, dan is het er verdorie boenk op.

Neem nu The Show. Net voor de zomer van dit jaar ging ze rond het kampvuur zitten met Jaid Joice en Izzy Mahoubi (nog twee van die jonge talenten op mijn radar) voor een overheerlijke versie van Hey Mama (nog niet officieel uitgebracht!).

Ondertussen heeft Woodland getekend bij Rounder Records en kan haar carrière dus echt van start gaan. Een eerste korte tour in support van Nolan Taylor zit er net op, maar ze kan meteen tot het einde van dit jaar openen voor Blue October, een alternatieve rockband uit Texas. Beetje eigenaardige combinatie misschien, maar het kan alvast voor extra "exposure" zorgen. Rounder brengt nu ook nieuwe single Sling And Stone uit. Na het verlies van haar moeder, een hevige storm die haar huis ferm beschadigde en maanden van schoonmaakopdrachten om rond te komen, mag je wel zeggen dat het geen sinecure was om te blijven doorgaan. En net daarover gaat het nummer, gebaseerd op het verhaal van David en Goliath. Ondanks donkere tijden, onderschat worden en zowaar bijna het onderspit te moeten delven, toch blijven geloven in jezelf en voor je roeping blijven gaan.

Het is vooral een opluchting te horen dat ze, ondanks alles, trouw blijft aan haar stijl. Jess schildert het verhaal op basis van het geluid van een mandoline (Mair Meyer), dobro (Eddy Dunlap) en steelgitaar (Whit Wright). De zachte brushes op drums komen van Aaron Goodrich, terwijl Mike Eli LoPinto en Dennis Crouch op respectievelijk gitaar en basgitaar te horen zijn. Kers op de spreekwoordelijke taart is die fantastische stem, waarmee ze zoals steeds enorm weet te raken.