Jeanne Added

Achtergrond

Jeanne Added staat nergens bij de favorieten voor Les Nuits, maar dat heeft wellicht te maken met het feit dat wij niet genoeg op Frankrijk gericht zijn. Daar zou ze, afgaand op haar debuutplaat, wel eens gensters kunnen slaan. Op 15 mei staat ze op Les Nuits, voor Lapsley en Jake Isaac. Op tijd komen is dus de boodschap.





De Française Jeanne Added zingt in het Engels, naar verluidt om wat afstand te scheppen tussen haar en de intieme inhoud van haar songs. En dat doet ze op geheel eigen wijze, een beetje zoals de Nederlandse Wende. Ze is een klassiek geschoold celliste, maar door heel veel genres beïnvloed. Via haar ouders ontdekte ze Jacques Higelin en Klaus Nomi; zelf hield ze van Prince, Led Zeppelin, Nirvana, maar ook van Jazz.

In het verleden was ze te horen in heel wat projecten van anderen, overal wat opstekend. Tot ze daar genoeg van had en haar eigen band Linnake oprichtte waarin ze ook begon te zingen. Toen ze daar zelfzeker genoeg over was, vond ze het tijd om niet langer de teksten van anderen te zingen en begon ze zelf haar nummers te schrijven die ze voorlegde aan Dan Levy van The Dø, met wie ze tourde in 2011.

Toch duurde het nog vier jaar eer dit album zijn definitieve vorm kreeg. Het was een lang proces van schaven, evolueren en opnemen. Levy bleef al die tijd aan boord en is op de plaat te horen op o.a. keyboards en drums. Marielle Chatain, die ook al met The Dø samenspeelde, fungeert als tweede stem en op keyboards en percussie.

De meeste nummers op ‘Be Sensational’ tonen het streven naar perfectie waarbij de elektronica mag dreunen en zoemen ondersteund door welgemikte percussie. In opener A War Is Coming zorgt dat samen met de gesyncopeerde zang voor een dreigend, overdonderend effect. Het is het soort track dat meteen de aandacht grijpt en doet uitkijken naar wat volgt.

Dat vervolg is een sinister kinderrijmpje op een dansbeat (It), maar kan evengoed een minimalistisch, teder kleinood zijn zoals Look At Them, Night Shame Pride en het titelnummer (dat wel serieus aanzwelt) of iets wat daar middenin zit, zoals Miss It All.

Back To Summer  is wat lichter van toon en huppelt, in vergelijking met de andere nummers, vrolijk door de zonovergoten kamer, maar wordt meteen gevolgd door een wanhopig Lydia waarvan het middenstuk het beste moment op de plaat oplevert wanneer Jeanne smekend zingt: “You’re killing me, Lydia / You’re pealing of my skin / Can’t you see Lydia / I’m about to give in”.

Suddenly sluit de plaat op meesterlijke wijze af. Jeanne ontroert hier met enkel haar stem en wat fragiele elektronica. Ja, Jeanne Added debuteert redelijk sensationeel!

14 mei 2015
Marc Alenus